Αναιρείται υπέρ του νόμου η προσβαλλόμενη καταδικαστική απόφαση για λαθρεμπορία κατ’ εξακολούθησιν εις βάρος του κατηγορουμένου, διότι δεν προκύπτει αφενός μεν η γνώση του ότι οι αγορασθείσες ποσότητες καπνού ήσαν προϊόν λαθρεμπορίας, αφετέρου δε η γνώση και η θέληση αυτού να αποστερήσει από το Δημόσιο τους οφειλόμενους δασμούς, τα τέλη και τις λοιπές επιβαρύνσεις, ενώ οι παραδοχές της προσβαλλομένης ότι οι ποσότητες του καπνού δεν έφεραν την ειδική ταινία φόρου κατανάλωσης και ότι δεν υπήρχε άδεια της τελωνειακής αρχής δεν είναι ικανές να θεμελιώσουν γνώση του κατηγορουμένου ως προς την λαθραία προέλευση του καπνού.
Με τη μελέτη επιχειρείται να καταδειχτεί η κανονιστική ιδιαιτερότητα των αρχών του δικαίου, και μάλιστα εφαρμοσμένα, με αναφορά σε ρυθμίσεις του ιδιωτικού δικαίου, οι οποίες έχουν διαπλασθεί νομοθετικά με επίκεντρο τις αξιολογήσεις που ενυπάρχουν σε ορισμένη αρχή ή και σε περισσότερες αρχές. Κεντρικής σημασίας θέση που υποστηρίζεται με τη μελέτη είναι ότι η ιδιαιτερότητα της λειτουργίας των αρχών του δικαίου μόνο σε ένα πλαίσιο που καθορίζει ο προσήκων στη νομική επιστήμη «πρακτικός λόγος» μπορεί να αναζητηθεί.
Η μη τήρηση της υποχρέωσης προκαταβολής εισφορών προς τον Δικηγορικό Σύλλογο για την άσκηση αναιρέσεως συνεπάγεται την απόρριψη της αναιρέσεως ως απαράδεκτης. Η διάταξη του άρ. 31 του Ν. 4509/2017 αναφέρεται στην υποχρέωση προκαταβολής της παράστασης για την συζήτηση κάθε είδους ενδίκων μέσων ή βοηθημάτων, η μη εκπλήρωση της οποίας θεωρείται ως τυπική παράλειψη που μπορεί να καλυφθεί μετά την συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης.
Το δικαστήριο στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση επικύρωσης της εγκριθείσας από τη γενική συνέλευση προσφοράς για την πώληση του ενεργητικού επιχείρησης που τελεί σε σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης, ελέγχει μόνο τη νομιμότητα της τηρηθείσας διαδικασίας, χωρίς να προβαίνει σε ουσιαστική αποτίμηση της αξίας του ενεργητικού.
Με την μελέτη επιδιώκεται η ανάδειξη του δογματικού χαρακτήρα της νέας διάταξης του άρθρου 469 ΠΚ και των εντεύθεν συνεπειών της, οι οποίες είναι ευκταίο να αξιοποιηθούν στο μέγιστο βαθμό για την άμβλυνση των στρεβλώσεων του παρελθόντος.
Η εφαρμογή του άρθρου 862 ΑΚ δεν επηρεάζεται από την τυχόν παραίτηση του εγγυητή από την ένσταση διζήσεως (ΑΚ 855). Ο εγγυητής έγκυρα παραιτείται εκ των προτέρων από ευεργέτημα του άρθρου 862 ΑΚ, μόνο όμως σε ό,τι αφορά την ευθύνη του δανειστή λόγω ελαφράς αμέλειας.