Το δικαίωμα περιφρούρησης της ακεραιότητας των βιβλίων στο ψηφιακό περιβάλλον
Η αναπόφευκτα διαρκώς αυξανόμενη κυκλοφορία ψηφιακών βιβλίων στο διαδίκτυο καθιστά αναγκαία την προάσπιση των δικαιωμάτων των πνευματικών δημιουργών μέσω της ισόρροπης άσκησης των δικαιωμάτων τρίτων και των δημιουργών και την αποφυγή τυχόν καταχρηστικών πρακτικών. Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει τους πολλαπλούς τρόπους δυνητικής προσβολής του ηθικού δικαιώματος του πνευματικού δημιουργού στην περίπτωση διαδικτυακής κυκλοφορίας βιβλίων.
Η συμβατότητα της τιμώρησης του αυτοξεπλύματος με τις θεμελιώδεις αρχές του ποινικού δικαίου
Στην παρούσα μελέτη εξετάζεται το ζήτημα της ταύτισης του δράστη του βασικού αδικήματος από το οποίο προέρχεται παράνομη περιουσία και του δράστη της νομιμοποίησης αυτής (αυτοξέπλυμα). Με αφορμή την υπ’ αριθμ. 97/2019 απόφαση του Αρείου Πάγου παρουσιάζεται αρχικώς η διαχρονική εξέλιξη της τιμώρησης του αυτοξεπλύματος στην ελληνική έννομη τάξη. Στην συνέχεια ερευνάται διεξοδικώς η συμβατότητα της τιμώρησης αυτής με τις θεμελιώδεις αρχές του ποινικού δικαίου τόσο σε αφηρημένο και γενικό επίπεδο όσο και υπό το πρίσμα της ισχύουσας διάταξης του άρ. 39 παρ. 1 στοιχ. ε΄ του Ν. 4557/2018.
ΑΠ 927/2019 (Α΄1 Τμήμα)
Αρμόδια για την εκδίκαση διαφορών σχετικών με τη γονική μέριμνα σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΚ) 2201/2003 είναι τα δικαστήρια του κράτους στο οποίο το παιδί έχει τη συνήθη διαμονή του κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής ή της αίτησης λήψης ασφαλιστικών μέτρων. Ο τόπος διαμονής του παιδιού γίνεται αντιληπτός ως δικαιοδοτικός σύνδεσμος όχι μόνο κατά τη φυσική, αλλά και κατά τη νομική του διάσταση. Αν, επομένως, η απόφαση καθορισμού της συνήθους διαμονής ελήφθη αυθαίρετα από τον ένα εκ των δύο γονέων, που ασκούν την επιμέλεια από κοινού, δεν θεμελιώνεται διεθνής δικαιοδοσία.
ΑΠ 97/2019
Η τέλεση κάποιας από τις περιγραφόμενες στο άρ. 2 παρ. 2 του Ν. 3691/2008 πράξης δεν παράγει τεκμήριο τέλεσης νομιμοποίησης εσόδων, αλλά απαιτείται η πράξη καθ’ εαυτήν να είναι αντικειμενικά πρόσφορη να οδηγήσει στην νομιμοποίηση του υλικού αντικειμένου και να αντιστοιχεί πράγματι σε νομιμοποίηση.
ΔικΕΕ C-435/18
Σε περίπτωση απαγορευμένης σύμπραξης μεταξύ επιχειρήσεων, ακόμα και πρόσωπα που δεν δραστηριοποιούνται μεν ως προμηθευτές ή αγοραστές στην αγορά στην οποία εκδηλώνεται η σύμπραξη, έχουν όμως χορηγήσει επιδοτήσεις σε αγοραστές προϊόντων που διατίθενται στην αγορά αυτή, μπορούν να ζητήσουν από τις συμπράττουσες αθέμιτα επιχειρήσεις να αποκαταστήσουν τη ζημία που τα πρόσωπα αυτά υπέστησαν εξαιτίας της συμπράξεως.