ΑΠ 1302/2019 (Πολ.)
Αντικείμενο κληρονομικής διαδοχής αποτελεί και η επιχείρηση, ως οργανωμένη οικονομική ενότητα δικαιωμάτων, υποχρεώσεων και πραγματικών καταστάσεων. Η επιχείρηση είναι επίσης δεκτική σύστασης επικαρπίας.
Η αδυναμία αποφυγής του αδίκου κατ’ άρθρο 33 του νέου ΠΚ
Ως νέος λόγος άρσεως του καταλογισμού καθιερώνεται με τη διάταξη του άρθρου 33 στον νέο ΠΚ η καλουμένη αδυναμία αποφυγής του αδίκου. Πρόκειται για τη γνωστή στη θεωρία περίπτωση του «τραγικού διλήμματος», άλλως «της συγκρούσεως καθηκόντων», η οποία ρυθμίζεται πλέον ρητώς στον χώρο του θετικού δικαίου. Το δογματικό πρόβλημα εν προκειμένω συνέχεται με τις προϋποθέσεις αποκλεισμού του καταλογισμού του δράστη, λόγω της αδυναμίας συμμορφώσεώς του προς τις επιταγές του θετικού δικαίου.
Αιτιώδης συνάφεια στο ευρωπαϊκό δίκαιο των αδικοπραξιών: Η επανεξέταση τριών κοινών παραδοχών από τη σκοπιά του συγκριτικού δικαίου
Αντικείμενο της παρούσας μελέτης αποτελεί η εγγύτερη διερεύνηση τριών γενικών παραδοχών σχετικά με την αιτιώδη συνάφεια στο δίκαιο των αδικοπραξιών που γίνονται ευρέως δεκτές από την επιστήμη. Πρόκειται για τoν ανεξάρτητο χαρακτήρα της εξέτασης της προϋπόθεσης της αιτιώδους συνάφειας, τη σαφή διάκριση μεταξύ φυσικής και νομικής αιτιότητας και τον συσχετισμό μεταξύ του αριθμού των προϋποθέσεων του βασικού κανόνα στον οποίο θεμελιώνεται η αδικοπρακτική ευθύνη σε ορισμένη έννομη τάξη και της προσέγγισης που υιοθετείται σε αυτήν ως προς την αιτιώδη συνάφεια.
ΑΠ 176/2019 (Ποιν.)
Ορθώς και αιτιολογημένως καταδικάσθηκε για το έγκλημα της συμμορίας κατ’ επιτρεπτή μεταβολή της κατηγορίας από εγκληματική οργάνωση, καθώς και για διακεκριμένη διακίνηση ναρκωτικών ουσιών κατ’ εξακολούθησιν και από κοινού με τους λοιπούς συγκατηγορουμένους του ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ο οποίος υποστηρίζει αβασίμως ότι ο εισαγγελεύς δεν υπέβαλε πρόταση επί του ισχυρισμού του για την μεταβολή της κατηγορίας από εγκληματική οργάνωση σε συμμορία.
ΑΠ 278/2019 (Πολ.)
Παράλειψη μεριδούχου κατά την έννοια του άρθρου 1786 ΑΚ συντρέχει και στην περίπτωση που ο διαθέτης γνώριζε μεν την ύπαρξη του αναγκαίου κληρονόμου ως φυσικού προσώπου, αγνοούσε όμως την ιδιότητά του ως μεριδούχου λόγω πλάνης ως προς το δίκαιο.