19 Απριλίου 2019
Νομολογία Ποινικά Χρονικά

ΑΠ 1485/2018

Παρατηρήσεις Α. Μπαλτά

Αναιρείται εν μέρει, λόγω εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως του άρ. 2 παρ. 1 ΠΚ, η προσβαλλόμενη καταδικαστική απόφαση για απάτη, τελεσθείσα κατά συναυτουργία, από την οποία προκλήθηκε ιδιαιτέρως μεγάλη ζημία, και για παράβαση του άρ. 11 του Ν. 5227/1931 “περί μεσαζόντων”, κατά συναυτουργία, καθ’ ο μέρος κηρύχθηκε ένοχος για παράβαση του άρ. 11 του Ν. 5227/1931 ο κατηγορούμενος, ο οποίος, προκειμένου να αποκομίσει παράνομο περιουσιακό όφελος, παρέστησε ψευδώς από κοινού με την συγκατηγορουμένη του ότι είχε διασυνδέσεις και πολιτικές γνωριμίες, πείθοντας έτσι τον παραπλανηθέντα και ζημιωθέντα να τους καταβάλει το ποσό των 55.000 ευρώ, προκειμένου ο τελευταίος να λάβει άδεια λειτουργίας πρακτορείου ΠΡΟΠΟ, διότι η πράξη που προβλέπεται στο άρ. 11 του Ν. 5227/1931 έχει καταστεί ανέγκλητη, σύμφωνα με το άρθρο πρώτο περ. ΙΕ υποπερ. 20 του Ν. 4254/2014.

1 Απριλίου 2019
Αρθρογραφία Ποινικά Χρονικά
Κωνσταντίνος Βαθιώτης

Προβλήματα παραγραφής στην “απάτη περί την πρόσληψη”

Αντικείμενο της μελέτης αποτελεί η σκιαγράφηση των κυριότερων ζητημάτων που αφορούν την έναρξη της προθεσμίας παραγραφής στο έγκλημα της “απάτης περί την πρόσληψη”. Στο επίκεντρο της προβληματικής βρίσκεται η λεγόμενη “θεωρία της διευρυμένης συμπεριφοράς”, η οποία προσφέρεται μεν για την αντιμετώπιση της “πρώιμης παραγραφής” στα “εγκλήματα αποστάσεως”, αλλά ειδικά στο έγκλημα της απάτης έχει συνδεθεί με επιφυλάξεις ως προς την δυνατότητα θεμελίωσης του καθήκοντος διαφώτισης επί της προγενέστερης επικίνδυνης ενέργειας ή/και της καλής πίστεως. Ταυτοχρόνως επιχειρείται η δικαιοσυγκριτική παρουσίαση των αντίστοιχων προβλημάτων παραγραφής της “απάτης περί την πρόσληψη”, όπως αυτά αντιμετωπίσθηκαν στην γερμανική νομοθεσία και νομολογία τόσο κατά το προϊσχύσαν όσο και κατά το ισχύον νομοθετικό καθεστώς.