17 Δεκεμβρίου 2021
Αρθρογραφία Ποινικά Χρονικά
Ιωάννης Επιτροπάκης

„Triage“ και το νέο άρθρο 33 ΠΚ

Η διαλογή ασθενών μεταξύ άρσεως του αδίκου και άρσεως του καταλογισμού

Στην μελέτη επιχειρείται η ανάλυση του ζητήματος της σύγκρουσης καθηκόντων επί της διαλογής ασθενών, γνωστής ως “triage”, από τη σκοπιά τόσο της ελληνικής όσο και της γερμανικής ποινικής επιστήμης. Μετά την συνοπτική παρουσίαση των διαφορετικών μορφών διά των οποίων δύναται να λάβει χώρα, ερευνάται το κατά πόσον το τραγικό αυτό ηθικό δίλημμα, το οποίο ενδεχομένως έχει κληθεί να αντιμετωπίσει ο ιατρός εν μέσω πανδημίας, εμπίπτει στις περιπτώσεις εκείνες οι οποίες σύμφωνα με το νέο άρθρο 33 ΠΚ οδηγούν μόνο στην άρση του καταλογισμού ή αν, αντίθετα, το δίλημμα αυτό αποτελεί λόγο που αίρει το άδικο της εκάστοτε απόφασής του, θέση η οποία υποστηρίζεται από μεγάλη μερίδα της γερμανικής θεωρίας.

15 Δεκεμβρίου 2021
Αρθρογραφία Χρονικά Ιδιωτικού Δικαίου
Φίλιππος Δωρής

Η επιφύλαξη «εφόσον δεν ορίστηκε διαφορετικά» στις ΑΚ 1166 και 1167

Ένα παράδειγμα κακής νομοθέτησης στο υποσύστημα ρύθμισης της επικαρπίας και η αντιμετώπιση αυτού από τα δικαστήρια

Με τη μελέτη επιχειρείται η κάλυψη του κενού που δημιουργήθηκε με την προσθήκη από τον Γεώργιο Μπαλή στο τελικό κείμενο των άρθρων 1166 και 1167 ΑΚ της επιφύλαξης «ενόσω δεν ωρίσθη άλλως» («εφόσον δεν ορίστηκε διαφορετικά»). Η επιφύλαξη αυτή, με την οποία κατέστησαν οι διατάξεις των άρθρων 1166 και 1167 ΑΚ ενδοτικού δικαίου, είναι διατυπωμένη με μεγάλο βαθμό αοριστίας. Αυτό έχει ως συνέπεια να μη συνάγονται από το κείμενο της εν λόγω επιφύλαξης τα κατά νόμον όρια της επιτρεπτής με την ιδιωτική βούληση απόκλισης από τον κανόνα του μη μεταβιβαστού της επικαρπίας (ως προσωπικής δουλείας) από τον επικαρπωτή (ΑΚ 1166) και του μη κληρονομητού αυτής (ΑΚ 1167).

19 Νοεμβρίου 2021
Αρθρογραφία Ποινικά Χρονικά
Κωνσταντίνος Κακαβούλης

Αντιρρήσεις κατά της παράστασης προς υποστήριξη της κατηγορίας λόγω απόσβεσης της αστικής αξίωσης

Η αντιμετώπιση ενός αστικοδικονομικού καταλοίπου στο πλαίσιο ενός “αμιγώς” ποινικοδικονομικού θεσμού

Στην παρούσα μελέτη επιχειρείται η κριτική προσέγγιση της αιτιολογικής σκέψης του νομοθέτη του νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, βάσει της οποίας η προβολή αντιρρήσεων από πλευράς του κατηγορουμένου για την απόσβεση της αστικής αξίωσης του υποστηρίζοντος την κατηγορία ανάγεται σε απαραίτητη προϋπόθεση για την εξέταση της έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης που επιφέρει η απόσβεση αυτή. Το συμπέρασμα είναι ότι η επίμαχη αιτιολογική σκέψη θα πρέπει να παραμεριστεί, καθόσον προσκρούει ευθέως στο γράμμα του νόμου, και συγκεκριμένα στις διατάξεις των άρ. 171 αριθμ. 3 και 174 παρ. 1 ΚΠΔ, οδηγώντας στη “σχετικοποίηση” μιας απόλυτης ακυρότητας.