Παραμένει αρρύθμιστο στον ΚΠολΔ το ζήτημα της προσβολής της εκτέλεσης, εάν μετά τον πλειστηριασμό ο καθ’ ου ασκήσει την εκ του άρθρου 971 παρ. 2 ΚΠολΔ ανακοπή, θεωρώντας ότι αρκεί το εκπλειστηρίασμα, ακολούθως όμως διαπιστωθεί ότι το εκπλειστηρίασμα δεν επαρκεί, με συνέπεια να απαιτείται να συνταχθεί πίνακας κατάταξης. Στην περίπτωση αυτή η ασκηθείσα ανακοπή πρέπει να εκτιμηθεί ως ανακοπή του άρθρου 933 ΚΠολΔ.

Καταχρηστική η επιβολή αναγκαστικής κατασχέσεως ακινήτου, ανήκοντος μεν κατά κυριότητα εις τον οφειλέτην του κατασχόντος δανειστού, περιελθόντος όμως εις την νομήν και κατοχήν τρίτου, παραλείψαντος να μεταγράψει το μεταξύ αυτού και του οφειλέτου καταρτισθέν, από δεκαπενταετίας ήδη, αγοραπωλητήριον συμβόλαιον.

Ως προϋπόθεση για την ίδρυση του αναιρετικού λόγου για έλλειψη νόμιμης βάσης τίθεται η επί της ουσίας εξέταση της διαφοράς, διότι τότε μόνο διαλαμβάνονται στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση ουσιαστικές παραδοχές, από την ανεπάρκεια, αντιφατικότητα ή παντελή έλλειψη των οποίων είναι δυνατόν να θεμελιωθεί η εκ του αρ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια.

Σε αντίθεση με τα δίκαια της ηπειρωτικής Ευρώπης, το αγγλικό δίκαιο δεν διακρίνει μεταξύ «κύριων» και «βοηθητικών» διαδίκων, αλλά αντιμετωπίζει ισότιμα όλους τους συμμετέχοντες στη δίκη, απονέμοντάς τους τις ίδιες διαδικαστικές εξουσίες. Αφορμώμενη από τη συγκριτική αυτή παρατήρηση, η προκείμενη μελέτη ερευνά αν η αυστηρή διάκριση μεταξύ διαδίκων και τρίτων, στη βάση της οποίας είναι δομημένη η ελληνική πολιτική δίκη, ενδεχομένως επισκιάζει υπαρκτά σημεία σύγκλισης μεταξύ των δύο διαδικαστικών θέσεων.

Σύμβαση πώλησης αγαθών, η οποία δεν ανταποκρίνεται στην πραγματική βούληση των συμβαλλόμενων μερών, αλλά υποκρύπτει χρηματοδότηση του «αγοραστή», είναι άκυρη ως εικονική, ενώ η καλυπτόμενη χρηματοδοτική σύμβαση είναι κατ’ αρχήν έγκυρη. Στον ισχυρισμό περί εικονικότητας εμπεριέχεται και το στοιχείο ότι κατά τον χρόνο κατάρτισης της επίμαχης σύμβασης όλοι οι συμβαλλόμενοι τελούσαν εν γνώσει της εικονικότητας.

Στις προϋποθέσεις παραδεκτής άσκησης του ένδικου μέσου της αναψηλάφησης συγκαταλέγεται και η υποχρέωση κατάθεσης του προβλεπόμενου παραβόλου. Η κατάθεση του παραβόλου εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, σε περίπτωση δε παράλειψης κατάθεσής του, η αναψηλάφηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Η εν λόγω απορριπτική απόφαση δεν υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας εκ μέρους του αιτούντος την αναψηλάφηση.