Στο πλαίσιο της 4ης βιομηχανικής επανάστασης η τεχνολογική εξέλιξη (συν-)διαμορφώνει σε μεγάλο βαθμό τις έννομες σχέσεις. Ειδικά η θεμελίωση ευθύνης εντός του πλαισίου χρήσεως τεχνητής νοημοσύνης τείνει να θέσει τη δογματική του δικαίου της αστικής ευθύνης και πάλι ενώπιον θεμελιωδών ερωτημάτων. Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται αφενός στην προβληματική της θεμελίωσης υποκειμενικής ευθύνης στο πεδίο της χρήσης τεχνητής νοημοσύνης, αφετέρου στην παρουσίαση των δυνατοτήτων και των εμποδίων για την θεμελίωση αντικειμενικής ευθύνης του οφειλέτη στο συμβατικό και εξωσυμβατικό πεδίο.
Στη γνωμοδότηση διατυπώνεται ιδίως η θέση ότι η παρέλευση άπρακτης της προθεσμίας για την διεκδίκηση από το Δημόσιο ακινήτου που κατακυρώθηκε σε δημόσιο αναγκαστικό πλειστηριασμό έχει ως συνέπεια όχι μόνο την απόσβεση κάθε εμπράγματης αποκαταστατικής αξίωσής του, αλλά και την κτήση από τον υπερθεματιστή κυριότητας με χρησικτησία (τακτική ή έκτακτη).
Με την παρούσα μελέτη επιχειρείται να αναλυθεί το νομικό-θεσμικό πλαίσιο της εκτέλεσης αλλοδαπών ποινικών αποφάσεων στην Ελλάδα, πρωτίστως μεν όταν πρόκειται για αποφάσεις εκδοθείσες σε άλλο Κράτος-Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο καταδικασθείς είναι ημεδαπός ή κατοικεί ή διαμένει στη χώρα μας, αλλά και όταν πρόκειται για απόφαση δικαστηρίου άλλου κράτους εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σε περίπτωση αποδοχής της κληρονομίας με το ευεργέτημα της απογραφής, απαγορεύεται η εκποίηση από τον κληρονόμο των κληρονομιαίων ακινήτων χωρίς άδεια του δικαστηρίου. Ως εκποίηση θεωρείται και η δικαστική διανομή, η οποία επίσης προϋποθέτει προηγούμενη δικαστική άδεια, χορηγούμενη όμως όχι από το δικαστήριο της διανομής, αλλά από το δικαστήριο του άρθρου 1908 ΑΚ.
Παραπέμπεται για προμήθεια και κατοχή υλικού παιδικής πορνογραφίας μέσω συστήματος ηλεκτρονικού υπολογιστή, η παραγωγή του οποίου συνδέεται με την χρησιμοποίηση ανηλίκων που δεν έχουν συμπληρώσει το 15ο έτος, ο κατηγορούμενος που είχε προμηθευτεί και κατείχε αποθηκευμένα σε σκληρούς δίσκους αρχεία εικόνων με γυμνά ανήλικα (εμφανώς νεότερων των 15 ετών) παιδιά, αφού η εξήγησή του ότι υπήρξε θύμα κακόβουλης επίθεσης από ανώνυμο δράστη στο διαδίκτυο, ο οποίος εγκατέστησε τα αρχεία με το υλικό παιδικής πορνογραφίας με πρόθεση να τον στοχοποιήσει, είναι ανεπέρειστη και νομικώς αβάσιμη, δεδομένου ότι η δίωξη αφορά στην κατοχή του υλικού, ο δε κατηγορούμενος είχε φυσική εξουσίαση επί των σκληρών του δίσκων.