Η κοστοστρέφεια δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε συμβάσεις σταθερού τιμολογίου προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας, γιατί θα συνιστούσε κεκαλυμμένη και αόριστη ρήτρα αναπροσαρμογής, που αντιβαίνει στην αρχή της απλότητας και της διαφάνειας της πληροφόρησης σχετικά με τις χρεώσεις. Η κοστοστρέφεια δεν μεταθέτει τον κίνδυνο της απρόοπτης μεταβολής των συνθηκών στον πελάτη. Επί απρόοπτης μεταβολής μόνη νόμιμη οδός είναι η δικαστική αναπροσαρμογή της σύμβασης είτε κατ’ ΑΚ 288 είτε κατ’ ΑΚ 388.
Κρίνεται ότι η Εισαγγελεύς δεν πρέπει να απέχει των καθηκόντων της ελλείψει σοβαρού λόγου εξαίρεσης στο πρόσωπό της, επειδή α) τέτοιον λόγο δεν αποτελεί η προηγούμενη δυσμενής για τον διάδικο διάταξή της, β) δεν προκύπτει ότι ο διάδικος κατέθεσε μήνυση εις βάρος της, και γ) οι δηλώσεις του τελευταίου περί παράνομης συμπεριφοράς της Εισαγγελέως είναι καταφανώς αόριστες και δεν σχετίζονται με το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη.
Η μελέτη πραγματεύεται την ποινικοποίηση της χρήσης των εθνικοσοσιαλιστικών συμβόλων. Εξετάζεται εάν η χρήση εθνικοσοσιαλιστικών συμβόλων αποτελεί δημόσια υποκίνηση βίας ή μίσους (ν. 4285/2014). Ακολούθως, αναλύεται το έννομο αγαθό στην προστασία του οποίου αποσκοπεί ο ποινικός κολασμός της χρήσης εθνικοσοσιαλιστικών συμβόλων. Τέλος, αναπτύσσεται η θέση της γράφουσας σύμφωνα με την οποία η χρήση ενός εθνικοσοσιαλιστικού συμβόλου, ταυτισμένου με εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, προσβάλλει το αίσθημα ασφαλείας μειονοτήτων.
Η διάταξη του άρθρου 35 του Ν. 4786/2021 (σύμφωνα με την οποία: «Κατά την αληθή έννοια του άρθρου 1912 του Αστικού Κώδικα …, ο κληρονόμος που ενηλικιώνεται δικαιούται εντός της ετήσιας προθεσμίας του άρθρου 1912 ΑΚ να αποποιηθεί την κληρονομία») είναι γνήσια ερμηνευτική ως αίρουσα νομολογιακή διχογνωμία· ως εκ τούτου αναπτύσσει αναδρομική ισχύ.
Ποια είναι η φύση της δήλωσης του άρ. 344 ΠΚ του θύματος βιασμού περί σοβαρού ψυχικού τραυματισμού του. Η δήλωση δεν είναι δεσμευτική. Παραπέμπεται ο κατηγορούμενος να δικαστεί για βιασμό, επειδή προκύπτει ότι, ασκώντας σωματική βία, εξανάγκασε την παθούσα σε συνουσία, σε χρόνο κατά τον οποίο η ίδια είχε εκφράσει ρητώς και εμπράκτως την αντίθετη βούλησή της, και επειδή ουδεμία έννομη επιρροή ασκεί η προηγηθείσα γενικότερη συναίνεση της παθούσας για ερωτική συνεύρεση με τον κατηγορούμενο ή η προηγηθείσα συνουσία μεταξύ τους, ενόψει της μεταγενέστερης ρητής εναντίωσής της στην δεύτερη πράξη συνουσίας. Κατά την αντίθετη εισαγγελική πρόταση, ο κατηγορούμενος πρέπει να απαλλαγεί από την κατηγορία περί βιασμού, επειδή η παθούσα, που αρχικώς είχε συναινέσει στην ερωτική συνεύρεση, όταν αργότερα θεώρησε ότι η συνουσία είχε γίνει χωρίς την συναίνεσή της και κατήγγειλε τον κατηγορούμενο, δεν ήταν σε κατάσταση πλήρους συνείδησης και αντιληπτικής ικανότητας.