Απορρίπτεται η έγκληση σε βάρος γραμματέα δικαστηρίου για παράβαση καθήκοντος συνιστάμενη στην άρνηση της αυθημερόν εξυπηρέτησης δικηγόρου παρά την σχετική εντολή προέδρου για χορήγηση αντιγράφων από φάκελο δικογραφίας, ελλείψει ενδείξεων για την κίνηση ποινικής διώξεως, και συγκεκριμένα λόγω μη επαρκούς θεμελίωσης της παράβασης συγκεκριμένου υπηρεσιακού καθήκοντος και του σκοπού βλάβης τρίτου.

Η εταιρεία διαχείρισης των τιτλοποιημένων απαιτήσεων κατά τον Ν. 3156/2003 δεν διαθέτει βάσει του ως άνω νόμου εξαιρετική νομιμοποίηση ως μη δικαιούχος διάδικος. Συνεπώς, δεν δύναται να ασκεί ένδικα βοηθήματα στο όνομα της αποκτώσας τις τιτλοποιημένες απαιτήσεις εταιρείας, ούτε δύναται να νομιμοποιηθεί προς τούτο δυνάμει της μεταξύ τους σύμβασης διαχείρισης.

Αναιρείται η απόφαση με την οποία έπαυσε οριστικά λόγω παραγραφής η ποινική δίωξη κατά των κατηγορουμένων για τις τελεσθείσες κατ’ εξακολούθησιν και κατά συναυτουργία εις βάρος του Ελληνικού Δημοσίου κακουργηματικές πράξεις: α) της νόθευσης εγγράφου από υπάλληλο, β) της απάτης, γ) της ψευδούς βεβαίωσης και δ) της ηθικής αυτουργίας κατ’ εξακολούθησιν και κατά συρροή στις ανωτέρω πράξεις, διότι, για την εύρεση της ευμενέστερης διάταξης εσφαλμένως έγινε αντιπαραβολή μόνο των διατάξεων των άρ. 386 παρ. 3 εδ. β΄ και 1 και 242 παρ. 3, 1, 2 πΠΚ με αυτές των άρ. 386 παρ. 1 εδ. β΄ και 242 παρ. 3, 1, 2 νΠΚ, αντιστοίχως, με βάση τις οποίες, κατ’ άρ. 111 παρ. 2 περ. β΄ πΠΚ, όλα τα προβλεπόμενα από αυτές κακουργήματα υπόκεινται σε δεκαπενταετή παραγραφή, με αποτέλεσμα να τίθενται εκτός πεδίου σύγκρισης οι διατάξεις των άρ. 111 παρ. 2 περ. α΄ πΠΚ και 1 παρ. 1 περ. β΄ του Ν. 1608/1950.

Σύμφωνα με πάγια ερμηνευτική αντίληψη, προϋπόθεση της υποκαταστάσεως τρίτου δανειστή σε θέση επισπεύδοντος αποτελεί η ύπαρξη τυπικά έγκυρης κατασχέσεως. Γίνεται έτσι γενικά δεκτό ότι δεν χωρεί δήλωση υποκαταστάσεως, εφόσον έχει προηγηθεί ακύρωση της αναγκαστικής κατασχέσεως ή παραίτηση του κατασχόντος από αυτήν. Αμφισβητούμενο παραμένει ωστόσο το ζήτημα αν είναι δυνατή η συνέχιση της εκτελεστικής διαδικασίας, όταν η ακύρωση ή η παραίτηση από την κατάσχεση έπεται χρονικά της υποκαταστάσεως. Στην μελέτη παρουσιάζονται συνοπτικά οι κυριότερες απόψεις που έχουν υποστηριχθεί επί του θέματος και προτείνεται μια νέα δογματική κατασκευή, η οποία στηρίζεται στη θεώρηση της αναγκαστικής εκτελέσεως ως έννομης σχέσης.

Η online έκδοση του τεύχους Νοεμβρίου του περιοδικού ΠΟΙΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ είναι διαθέσιμη.

Είναι γνωστό στους νομικούς ότι ο πολυβραβευμένος ποιητής Οδυσσέας Ελύτης σπούδασε στη Νομική Σχολή της Αθήνας κατά τη δεκαετία του 1930. Τον συγγραφέα από καιρό απασχολούσαν ερωτήματα, όπως ποιες ήταν οι εμπειρίες του νεαρού Οδυσσέα Αλεπουδέλη στη Νομική, ποιους καθηγητές «άκουσε», ποια μαθήματα «πέρασε», με ποιους συμφοιτητές του έκανε παρέα και γιατί τελικά αποφάσισε ή αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τις σπουδές. Η μελέτη είναι μια προσπάθεια αναζήτησης απαντήσεων στα παραπάνω ερωτήματα.