Με αφετηρία συγκεκριμένες εισαγωγικές σκέψεις για τη διεθνή αναφορά των εναλλακτικών διαδικασιών αναπτύσσεται το ζήτημα της ενδοσυστηματικής νομιμοποίησης των διαδικασιών αυτών με την αναφορά στις ειδικότερες αρχές που προωθούν ή αντιτίθενται ή οριοθετούν τη θέση τους στο δικονομικό μας σύστημα. Εν συνεχεία, αναπτύσσονται σκέψεις για τη δογματική θεμελίωση, την εννοιολογική οριοθέτηση και τις διακρίσεις των εναλλακτικών διαδικασιών, ενώ καταληκτικά καταγράφονται διαλεκτικά τόσο οι αρχικές στρατηγικές επιλογές του νομοθέτη και η λειτουργικότητα των επιμέρους ρυθμίσεων, όσο και οι παρατηρηθείσες θεσμικού χαρακτήρα δυσαρμονίες και εν τέλει οι ευκταίες για τον συγγραφέα προτάσεις βελτίωσης των θεσμών.

Τα καταλειπόμενα με διαθήκη περιουσιακά στοιχεία πρέπει αφενός μεν να έχουν νομική υπόσταση, αφετέρου δε να ανήκουν στον διαθέτη κατά τον χρόνο σύνταξης της διαθήκης· διαφορετικά η σχετική διανεμητική διάταξη είναι άκυρη. Αν ο διαθέτης αποκτήσει δικαίωμα επί των καταλειφθέντων μετά τη σύνταξη της διαθήκης και μέχρι την επαγωγή της κληρονομίας (δηλαδή μέχρι τον θάνατό του), η σχετική διάταξη της διαθήκης ισχυροποιείται από τον χρόνο της επίκτησης.

Όταν η εθνική νομοθεσία επιτρέπει την εξέλιξη της δίκης ερήμην του κατηγορουμένου, αυτός θα πρέπει, μόλις πληροφορηθεί την δίωξη, να μπορεί να επιτύχει εκ νέου την εξέταση της ουσίας της υπόθεσης με την παρουσία του και να έχει την δυνατότητα προβολής νέων αποδεικτικών στοιχείων, οπότε δεν συντρέχει προσβολή του δικαιώματος αυτοπρόσωπης εμφάνισης και η εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης είναι επιτρεπτή.

Η online έκδοση του τεύχους Αυγούστου-Σεπτεμβρίου του περιοδικού ΠΟΙΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ είναι διαθέσιμη.

Στην μελέτη επιχειρείται να καταδειχθεί ότι στις συμβάσεις διανομής, απλής ή αποκλειστικής, ή εμπορικής αντιπροσωπείας, ή γενικά έμμισθης εντολής, η ανήθικη, καταχρηστική ή αναίτια καταγγελία είναι ανίσχυρη, χωρίς αντίκτυπο στο κύρος της σύμβασης, η οποία έτσι παραμένει σε ισχύ. Η αντίθετη κρατούσα γνώμη, που αναγνωρίζει «υπερ-δικαίωμα» καταγγελίας, χωρίς προϋποθέσεις κύρους αυτής, θα έπρεπε, ίσως, να αναθεωρηθεί. Τα τυχόν πρακτικά ζητήματα που θα ανακύψουν μπορούν να επιλυθούν με τον ίδιο τρόπο όπως σε κάθε άλλη περίπτωση διάρρηξης της προϋποτιθέμενης, ιδιαζόντως στενής, συνεργασίας και εμπιστοσύνης των συμβαλλομένων.

Αγωγή διεκδίκησης αποδοχών στηριζόμενη σε προσωπικά και εργασιακά στοιχεία άλλων εργαζομένων (π.χ. καταστάσεις μισθοδοσίας), τα οποία ανέσυρε ο ενάγων από το σύστημα αρχειοθέτησης που τηρούσε κατά τον χρόνο που απασχολείτο στην εναγομένη-αναιρεσείουσα ως λογιστής, καθώς και από το σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ». Τα ως άνω στοιχεία αποτελούν προστατευόμενα δεδoμένα προσωπικού χαρακτήρα· εφόσον ελήφθησαν χωρίς την έγκριση της αναιρεσείουσας εργοδότριας εταιρείας ή των υποκειμένων των δεδομένων, συνιστούν παράνομα αποδεικτικά μέσα.