Απαίτηση από επιταγή, η οποία δόθηκε από τον πτωχό χάριν καταβολής υπέρ της κύριας απαίτησης και επαληθεύθηκε, αποκλείει την επαλήθευση της κύριας απαίτησης από το πτωχευτικό δικαστήριο κατόπιν ασκήσεως ανακοπής.

Στον δόλο του δράστη του αδικήματος της παραβίασης υποχρέωσης διατροφής περιλαμβάνεται και η γνώση της υποχρέωσης αυτής βάσει εκδοθείσας δικαστικής απόφασης, χωρίς να απαιτείται τυπική επίδοση της απόφασης σε αυτόν. Απορρίπτεται ο ισχυρισμός της κατηγορουμένης ότι δεν είχε λάβει γνώση της μεταρρυθμιστικής απόφασης ασφαλιστικών μέτρων, επειδή προκύπτει ότι η ίδια συμμετείχε στην δίκη αυτήν με αίτησή της, και πάντως δεν απαιτείται η τυπική επίδοση της απόφασης σε αυτήν. Εν μέρει αντίθετη εισαγγελική πρόταση.

Για την θεμελίωση αδικοπρακτικής ευθύνης αρκεί η πράξη ή η παράλειψη του ζημιώσαντος να αποτελεί έναν από τους παραγωγικούς όρους του ζημιογόνου αποτελέσματος, χωρίς τον οποίο το τελευταίο δεν θα επερχόταν. Είναι αδιάφορο αν στην πρόκληση της ζημίας συνέβαλαν και άλλοι όροι, αμέσως ή εμμέσως. Παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά πραγματογνώμονα κατά την άσκηση των καθηκόντων του.

Παραπέμπεται ο κατηγορούμενος για τα αδικήματα της κατάχρησης ανικάνου προς αντίσταση σε γενετήσια πράξη (άρ. 338 παρ. 1 ΠΚ) και της προσβολής γενετήσιας αξιοπρέπειας (άρ. 337 παρ. 1 ΠΚ), επειδή προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις ότι α) προέβη, καταχρώμενος την ελαφρά νοητική καθυστέρηση του ανήλικου παθόντος, σε θωπείες των γεννητικών του οργάνων εξωτερικώς των ενδυμάτων του, και β) απηύθυνε προτάσεις προς τον ανήλικο που αφορούν σε γενετήσιες πράξεις, ζητώντας από τον τελευταίο να του θωπεύσει τα οπίσθια και να του επιδείξει τα γεννητικά του όργανα. Κατά την εν μέρει αντίθετη εισαγγελική πρόταση, οι πράξεις του κατηγορουμένου που συνίσταντο σε θωπείες του γενετικού οργάνου του ανήλικου παθόντος εξωτερικά των ρούχων του δεν στοιχειοθετούν το κακούργημα της κατάχρησης ανικάνου προς αντίσταση σε γενετήσια πράξη, αλλά το ηπιότερο έγκλημα της προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας.

Ο κρατούμενος πληροί τις τυπικές (κατ’ άρ. 105Β ΠΚ) και τις ουσιαστικές (κατ’ άρ. 106 ΠΚ) προϋποθέσεις για την χορήγηση υφ’ όρον απόλυσης, επειδή η συνέχιση της κράτησής του δεν κρίνεται αναγκαία προκειμένου να αποτραπεί από την τέλεση νέων αξιόποινων πράξεων. Αντίθετη εισαγγελική πρόταση: Προτείνεται να απορριφθεί η αίτηση του κρατουμένου για απόλυση υπό όρο, επειδή εκτιμάται ότι ο έλεγχος του κρατουμένου από τις αρμόδιες αρχές για την αποτροπή του από την τέλεση εγκληματικών πράξεων στο μέλλον θα είναι εξαιρετικά δυσχερής, ενόψει του ότι δεν προσκόμισε έγγραφα από τα οποία να προκύπτει η σύνδεσή του με την κατοικία στην Αθήνα στην οποία δήλωσε ότι θα διαμένει.

Στην μελέτη εξετάζονται τα περισσότερα ζητήματα που αφορούν στην κράτηση επί σκοπώ έκδοσης και δίνεται απάντηση σε ερωτήματα, όπως το ποιος είναι αρμόδιος για την κράτηση ή την αποφυλάκιση του εκζητουμένου κατά τα διάφορα στάδια της διαδικασίας, το πόσο μπορεί να διαρκέσει κατ’ ανώτατο όριο η κράτηση, και το πότε είναι συμβατή η κράτηση με την συνταγματική προστασία της προσωπικής ελευθερίας και τις διεθνείς συνθήκες για τα δικαιώματα του ανθρώπου (ιδίως το άρθρο 5 § 1 στοιχείο στ΄ της ΕΣΔΑ).