Για την θεμελίωση αδικοπρακτικής ευθύνης αρκεί η πράξη ή η παράλειψη του ζημιώσαντος να αποτελεί έναν από τους παραγωγικούς όρους του ζημιογόνου αποτελέσματος, χωρίς τον οποίο το τελευταίο δεν θα επερχόταν. Είναι αδιάφορο αν στην πρόκληση της ζημίας συνέβαλαν και άλλοι όροι, αμέσως ή εμμέσως. Παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά πραγματογνώμονα κατά την άσκηση των καθηκόντων του.

Παραπέμπεται ο κατηγορούμενος για τα αδικήματα της κατάχρησης ανικάνου προς αντίσταση σε γενετήσια πράξη (άρ. 338 παρ. 1 ΠΚ) και της προσβολής γενετήσιας αξιοπρέπειας (άρ. 337 παρ. 1 ΠΚ), επειδή προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις ότι α) προέβη, καταχρώμενος την ελαφρά νοητική καθυστέρηση του ανήλικου παθόντος, σε θωπείες των γεννητικών του οργάνων εξωτερικώς των ενδυμάτων του, και β) απηύθυνε προτάσεις προς τον ανήλικο που αφορούν σε γενετήσιες πράξεις, ζητώντας από τον τελευταίο να του θωπεύσει τα οπίσθια και να του επιδείξει τα γεννητικά του όργανα. Κατά την εν μέρει αντίθετη εισαγγελική πρόταση, οι πράξεις του κατηγορουμένου που συνίσταντο σε θωπείες του γενετικού οργάνου του ανήλικου παθόντος εξωτερικά των ρούχων του δεν στοιχειοθετούν το κακούργημα της κατάχρησης ανικάνου προς αντίσταση σε γενετήσια πράξη, αλλά το ηπιότερο έγκλημα της προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας.

Στη γνωμοδότηση αναλύεται το ζήτημα, αν η εγγύηση που παρέχεται για την εξασφάλιση ορισμένης συμβατικής αξιώσεως δύναται να επεκταθεί, χωρίς ρητή προς την κατεύθυνση αυτή συμφωνία, και στις νόμιμες αξιώσεις του δανειστή, οι οποίες κατά περίπτωση γεννώνται συνεπεία της ακυρότητας της συμβάσεως, εφόσον στην πράξη αυτή λειτούργησε. Ο συγγραφέας δίδει αρνητική απάντηση.

Ο κρατούμενος πληροί τις τυπικές (κατ’ άρ. 105Β ΠΚ) και τις ουσιαστικές (κατ’ άρ. 106 ΠΚ) προϋποθέσεις για την χορήγηση υφ’ όρον απόλυσης, επειδή η συνέχιση της κράτησής του δεν κρίνεται αναγκαία προκειμένου να αποτραπεί από την τέλεση νέων αξιόποινων πράξεων. Αντίθετη εισαγγελική πρόταση: Προτείνεται να απορριφθεί η αίτηση του κρατουμένου για απόλυση υπό όρο, επειδή εκτιμάται ότι ο έλεγχος του κρατουμένου από τις αρμόδιες αρχές για την αποτροπή του από την τέλεση εγκληματικών πράξεων στο μέλλον θα είναι εξαιρετικά δυσχερής, ενόψει του ότι δεν προσκόμισε έγγραφα από τα οποία να προκύπτει η σύνδεσή του με την κατοικία στην Αθήνα στην οποία δήλωσε ότι θα διαμένει.

Στην μελέτη εξετάζονται τα περισσότερα ζητήματα που αφορούν στην κράτηση επί σκοπώ έκδοσης και δίνεται απάντηση σε ερωτήματα, όπως το ποιος είναι αρμόδιος για την κράτηση ή την αποφυλάκιση του εκζητουμένου κατά τα διάφορα στάδια της διαδικασίας, το πόσο μπορεί να διαρκέσει κατ’ ανώτατο όριο η κράτηση, και το πότε είναι συμβατή η κράτηση με την συνταγματική προστασία της προσωπικής ελευθερίας και τις διεθνείς συνθήκες για τα δικαιώματα του ανθρώπου (ιδίως το άρθρο 5 § 1 στοιχείο στ΄ της ΕΣΔΑ).

Υπό την ισχύ του πΠΚ, και πριν από την αντικατάσταση του άρ. 286 με το άρ. 20 παρ. 4 του Ν. 2331/1995, ο χρόνος παραγραφής όλων των παραλλαγών του αδικήματος της παραβίασης κανόνων οικοδομικής άρχιζε από τον χρόνο τέλεσης της πράξης, δηλαδή από τον χρόνο ενέργειας του δράστη. Παύει οριστικά η ποινική δίωξη εις βάρος των κατηγορουμένων για παραβίαση κανόνων οικοδομικής που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο ανθρώπου, λόγω παραγραφής της πράξης, εφόσον έχει παρέλθει διάστημα μεγαλύτερο της πενταετίας από τον χρόνο έναρξης της παραγραφής, ο οποίος είναι, κατά την εφαρμοζόμενη εν προκειμένω διάταξη του πΠΚ, εκείνος της ενέργειας του δράστη και όχι της επέλευσης του αποτελέσματος.