Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών 3553/2023

Γενετήσια εγκλήματα. Διάκριση γενετήσιας πράξης από χειρονομία γενετήσιου χαρακτήρα.

Παραπέμπεται ο κατηγορούμενος για τα αδικήματα της κατάχρησης ανικάνου προς αντίσταση σε γενετήσια πράξη (άρ. 338 παρ. 1 ΠΚ) και της προσβολής γενετήσιας αξιοπρέπειας (άρ. 337 παρ. 1 ΠΚ), επειδή προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις ότι α) προέβη, καταχρώμενος την ελαφρά νοητική καθυστέρηση του ανήλικου παθόντος, σε θωπείες των γεννητικών του οργάνων, αγγίζοντας το γεννητικό του μόριο εξωτερικώς των ενδυμάτων του, συνοδευόμενες από παροτρύνσεις προς τον ανήλικο να του επιδείξει τα γεννητικά του όργανα, και β) απηύθυνε προτάσεις προς τον ανήλικο που αφορούν σε γενετήσιες πράξεις, ζητώντας από τον τελευταίο να του θωπεύσει τα οπίσθια και να του επιδείξει τα γεννητικά του όργανα.

Εν μέρει αντίθετη εισαγγελική πρόταση: Η “προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας” συνιστά ήσσονος σημασίας ερωτική πράξη (όπως ο στιγμιαίος εναγκαλισμός και ασπασμός)· αντιθέτως, η “γενετήσια πράξη” είναι μια πράξη με έντονο γενετήσιο και ηδονιστικό χαρακτήρα που κατατείνει στην διέγερση και ικανοποίηση της γενετήσιας επιθυμίας του δράστη και προσβάλλει το κοινό αίσθημα της αιδούς και των ηθών, όπως και την ακώλυτη γενετήσια εξέλιξη του παθόντος. Ως “χειρονομίες γενετήσιου χαρακτήρα” νοούνται πράξεις ήσσονος βαρύτητας, οι οποίες κατά την κοινή αντίληψη υπαινίσσονται ή καταδεικνύουν ή παρωθούν σε γενετήσιες πράξεις και προσβάλλουν την γενετήσια αξιοπρέπεια, όπως οι χειρονομίες ή οι θωπείες ή οι ψαύσεις του σώματος, όταν δεν εξικνούνται σε γενετήσια πράξη. Κατά την εισαγγελική πρόταση, οι πράξεις του κατηγορουμένου που συνίσταντο σε θωπείες του γενετικού οργάνου του ανήλικου παθόντος εξωτερικά των ρούχων του δεν στοιχειοθετούν το κακούργημα της κατάχρησης ανικάνου προς αντίσταση σε γενετήσια πράξη, αλλά το ηπιότερο έγκλημα της προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας, επειδή οι χειρονομίες και οι προτάσεις που έγιναν δεν προσβάλλουν κατά τρόπο βάναυσο που υποδηλώνει ιδιαίτερη απαξία και σοβαρότητα την γενετήσια ελευθερία και αξιοπρέπεια του παθόντος, ούτε το αίσθημα της αιδούς και των ηθών, γενόμενες απ’ αυτόν προς διέγερση και ικανοποίηση της γενετήσιας επιθυμίας του.

Δείτε περισσότερα εδώ.