ESG και προστασία των καταναλωτών
Η μελέτη αναφέρεται στη σχέση έντασης που μπορεί να αναπτυχθεί μεταξύ της ανάγκης για προστασία των καταναλωτών και των περιβαλλοντικών, κοινωνικών και λοιπών κριτηρίων χρηστής εταιρικής διακυβέρνησης (ESG), που –ολοένα και συχνότερα– υιοθετούνται από τις μεγάλες επιχειρήσεις. Παρουσιάζεται περιπτωσιολογία επιχειρήσεων (κυρίως από την αμερικανική νομολογία) που, επικαλούμενες την εφαρμογή κριτηρίων ESG, προέβησαν σε αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, προσβάλλοντας με τον τρόπο αυτό δικαιώματα των καταναλωτών. Η μελέτη ολοκληρώνεται με την προσέγγιση του προβληματισμού υπό το πρίσμα του ελληνικού και ενωσιακού δικαίου.
Εμβέλεια του τεκμηρίου αθωότητας μετά την αθώωση του κατηγορουμένου, ιδίως στο πλαίσιο διαφορετικών δικαιοδοσιών
Στην μελέτη επισημαίνονται, με άξονα την σημαντικότερη νομολογία του ΕΔΔΑ, οι αντιφάσεις και η ανεπάρκεια του υιοθετούμενου κριτηρίου της γλωσσικής διατύπωσης των μεταγενέστερων της αθωώσεως δικαστικών αποφάσεων κατά τον έλεγχο της παραβίασης του τεκμηρίου αθωότητας. Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι μετά το πέρας της ποινικής δίκης το επιτρεπτό ή μη των δυσμενών για τον αθωωθέντα διατυπώσεων της πολιτικής/διοικητικής απόφασης δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του τεκμηρίου αθωότητας, αλλά εξετάζεται υπό το πρίσμα της αναλογικότητας στο πλαίσιο προστασίας του γενικού δικαιώματος στην προσωπικότητα.
Άρειος Πάγος 1418/2022 (Πολ.)
Συγκεκριμένος υπολογισμός της καταβλητέας αποζημίωσης και συνυπολογισμός ζημίας και οφέλους (ειδικά στην περίπτωση παραβίασης υφιστάμενης συμφωνίας των μερών περί μη ολοκλήρωσης αναγκαστικού πλειστηριασμού).
Τριμελές Εφετείο Κρήτης 40/2021
Ιατρική αμέλεια. Διάγνωση ιογενούς λοίμωξης επί τη βάσει αρνητικού αποτελέσματος τεστ ανίχνευσης του αντιγόνου του στρεπτόκοκκου (“strep-test”). Η ποινική ευθύνη ιατρού πηγάζει από την παράβαση του καθήκοντος επιμελείας που αυτός έχει εκ του νόμου (Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας) και εκ της εγγυητικής του θέσης απέναντι στην ασφάλεια της ζωής ή της υγείας του ασθενούς, όπως συμβαίνει στην περίπτωση κατά την οποία ο γιατρός πράττει αντίθετα προς τους κοινώς αναγνωρισμένους κανόνες της ιατρικής επιστήμης.
Άρειος Πάγος 388/2022 (Πολ.)
Αν η αποζημιωτική αξίωση του εκμισθωτή κατά του μισθωτή λόγω φθορών ή μεταβολών που επήλθαν στο μίσθιο πηγάζει από την αθέτηση της συμβατικής υποχρέωσης του μισθωτή να προστατεύει και να μεταχειρίζεται με επιμέλεια το μίσθιο προκειμένου να μην μειωθεί η μισθωτική του αξία, τότε ισχύει ως προς αυτήν την αξίωση η εικοσαετής γενική παραγραφή (και όχι η εξάμηνη του άρθρου 602 ΑΚ).
Αυτουργία και συμμετοχή στο έγκλημα της συγκρότησης και ένταξης σε εγκληματική οργάνωση
Η παρούσα μελέτη έχει ως αντικείμενο τη διερεύνηση της αυτουργικής μορφής τέλεσης του εγκλήματος της συγκρότησης και της ένταξης σε εγκληματική οργάνωση (άρθρο 187 παρ. 1 ΠΚ) και την οριοθέτησή της έναντι της συμμετοχικής τοιαύτης. Εισαγωγικώς, εξετάζεται η φύση του αδίκου της εγκληματικής οργάνωσης, η οποία συμπροσδιορίζει το άδικο που θέτει ο δράστης, ο οποίος συγκροτεί ή εντάσσεται ως μέλος σε αυτήν. Εν συνεχεία, επιχειρείται η ανάλυση αφενός μεν του αυτουργικού τρόπου τέλεσης των εγκλημάτων της συγκρότησης και της ένταξης σε εγκληματική οργάνωση, αφετέρου δε των συμμετοχικών μορφών τέλεσής των εγκλημάτων αυτών (ηθική αυτουργία και συνέργεια). Η μελέτη ολοκληρώνεται με τη διατύπωση ορισμένων παρατηρήσεων για το συγγενές έγκλημα της συγκρότησης και ένταξης σε τρομοκρατική οργάνωση (άρθρο 187Α ΠΚ).