ΜΕφΛαρ 42/2020
Η αγωγή επιδίκασης χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης του παθόντος-εργοδότη κατά εργαζομένου του, ο οποίος υπεξαίρεσε χρήματα που ανήκαν στον πρώτο, εκδικάζεται κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών των άρθρων 663-676 ΚΠολΔ.
ΣυμβΠλημΑθ 2394/2019
Κηρύσσεται απαράδεκτη, λόγω δεδικασμένου, η ποινική δίωξη για το κακούργημα της οδήγησης μεταφορικού μέσου υπό την επήρεια ναρκωτικών από την οποία προκλήθηκε θάνατος, καθόσον ο κατηγορούμενος είχε καταδικασθεί αμετακλήτως με βάση τα ίδια πραγματικά περιστατικά για το έγκλημα της ανθρωποκτονίας εξ αμελείας, το οποίο τελεί σε σχέση φαινομένης συρροής με το επίμαχο κακούργημα.
ΔικΕΕ C-766/18 P
Προκειμένου να διαπιστωθεί αν υφίσταται κίνδυνος σύγχυσης από την χρήση ορισμένου συλλογικού σήματος το δικαστήριο πρέπει να λάβει ιδίως υπόψη του τον βαθμό ομοιότητας των συγκρινόμενων σημάτων αλλά και τον βαθμό ομοιότητας των προϊόντων και υπηρεσιών που εξατομικεύουν τα εν λόγω σήματα.
ΤρΕφΠειρ 143/2020
Κηρύσσεται αθώος για φοροδιαφυγή ο κατηγορούμενος, ο οποίος δεν υπέβαλε δήλωση φορολογίας εισοδήματος οικονομικού έτους 1999, καθόσον η αναγνώριση της ακυρότητας από το Διοικητικό Εφετείο Πειραιώς της τεκμαιρόμενης σιωπηρής απόρριψης της ενδικοφανούς προσφυγής του κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος της διαχειριστικής περιόδου 1998 δεν δεσμεύει μεν το ποινικό δικαστήριο, πλην όμως ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.
Ζητήματα νόμω βασίμου, αοριστίας και αυτοτέλειας αναγνωριστικής ανταγωγής περί αναγνωρίσεως του αντενάγοντος ως κληρονόμου επί δήλου
Ακριβώς όπως η αγωγή έτσι και η ανταγωγή, η οποία εντάσσεται στα «μέσα άμυνας και επιθέσεως του εναγομένου», υπόκειται στα ίδια στάδια δικονομικής αξιολόγησης, δηλαδή εξετάζεται αν είναι παραδεκτή ή απαράδεκτη, νόμω βάσιμη ή αβάσιμη, ορισμένη ή αόριστη, ουσία βάσιμη ή αβάσιμη.
Η αποδεικτική αξιοποίηση της διεύθυνσης διαδικτυακού πρωτοκόλλου (IP Address)
Στην μελέτη εξετάζεται η νομική φύση της διεύθυνσης διαδικτυακού πρωτοκόλλου (IP Address) εξ αφορμής των υπ’ αριθμ. 1093/2018 και 951/2019 αποφάσεων του Αρείου Πάγου. Εν συνεχεία ερευνάται υπό ποίες προϋποθέσεις επιτρέπεται στις ανακριτικές αρχές να λαμβάνουν γνώση αφενός μεν της διεύθυνσης διαδικτυακού πρωτοκόλλου, αφετέρου δε των στοιχείων του συνδρομητή που την χρησιμοποιεί. Τέλος, προτείνονται ορισμένες λύσεις για την αποτελεσματικότερη εξιχνίαση της συκοφαντικής δυσφήμησης μέσω διαδικτύου.
ΑΠ 951/2019
Αιτιολογημένως καταδικάσθηκε για συκοφαντική δυσφήμηση η αναιρεσείουσα η οποία, εν γνώσει του ψευδούς χαρακτήρα των ισχυρισμών της, ανήρτησε σε ιστολόγιο (blog) έγγραφο αποτελούμενο από κείμενο και οπτικοακουστικό υλικό, εμφανίζοντας την παθούσα δημοσιογράφο της ΕΡΤ ως “χρυσοπληρωμένη” υπερασπίστρια “λαθροαφγανών σφαγέων”, οι δε ισχυρισμοί της αναρτώμενοι στο διαδίκτυο περιήλθαν εις γνώσιν αγνώστου αριθμού επισκεπτών τού ως άνω ιστοτόπου ανά την επικράτεια και παγκοσμίως.