Για την στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας ανηλίκου δεν έχουν σημασία η συναίνεση του ανηλίκου ή η παρ’ αυτού πρωτοβουλία ή και πρόκληση, δεν απαιτείται δε ο ανήλικος να ενοχλείται από την πράξη του δράστη.
Σε περίπτωση μερικής ακυρότητας δανειακής σύμβασης λόγω ασάφειας του ΓΟΣ που ρυθμίζει το κυμαινόμενο επιτόκιο και τον τρόπο αναπροσαρμογής του, η πλήρωση του ανακύπτοντος κενού γίνεται με συμφωνία των μερών κατά δίκαιη κρίση ή από το δικαστήριο (εφαρμογή του άρθρου 371 ΑΚ).
Οι πρόσφατες νομολογιακές εξελίξεις του ΕΔΔΑ και του ΔΕΕ σχετικά με το κανονιστικό νόημα των άρθρων 4 του 7ου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ και 50 του ΧΘΔΕΕ (αντίστοιχα) καθώς και με τους όρους «περιορισμού» του οικείου θεμελιώδους δικαιώματος επαναθέτουν στο προσκήνιο το ζήτημα της συμβατότητας της διττής κυρωτικής αντίδρασης της Πολιτείας για την αυτή παράβαση με την ευρωπαϊκή και την ενωσιακή δικαιοταξία. Για την ανάδειξη των κανονιστικών επιπτώσεων εφαρμογής των ανωτέρω διατάξεων επί του εθνικού δυαδικού συστήματος κυρώσεων επιχειρείται με την παρούσα μελέτη η αξιολογική προσέγγιση της νομολογίας των δύο ανωτέρω Δικαστηρίων, ακολούθως δε των «απαντήσεων» του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Αρείου Πάγου.
Το ισχύον σύστημα των τίτλων που εκδίδονται από την ανώνυμη εταιρία, σύμφωνα με τον ν. 4548/18, εξαιτίας της προσήλωσης του νομοθέτη στην αρχή του κλειστού αριθμού των τίτλων, αλλά και της έλλειψης μιας συστηματικής ορολογικής προσέγγισης, απέχει από το να επιτύχει μια ουσιαστική μεταρρύθμιση του αντίστοιχου προγενέστερου πλέγματος κανόνων, ενώ ταυτόχρονα προκαλεί και ερμηνευτικά ζητήματα, χωρίς να αφήνει τις εταιρίες να εκμεταλλευτούν όλες τις δυνατότητες που θα μπορούσε να τους παράσχει το δίκαιο της χρηματοδότησης.
Δεδομένου ότι για την διενέργεια κύριας ανάκρισης επί πλημμελημάτων απαιτείται να συντρέχει περίπτωση επιβολής περιοριστικών όρων στον καθ’ ου (και άρα προϋποτίθεται η εισαγγελική κρίση περί της εν γένει καταστάσεως και προσωπικότητας αυτού), η σχετική εισαγγελική παραγγελία δεν μπορεί να αναφέρεται σε άγνωστους δράστες, αλλά πρέπει να αφορά συγκεκριμένα πρόσωπα.
Η νέα σειρά βιβλίων "Μονογραφίες Ιδιωτικού Δικαίου" από τις εκδόσεις Π.Ν. Σάκκουλας, υπό την διεύθυνση του καθηγητή Δημήτρη Χ. Λιάππη, επιδιώκει να ενθαρρύνει το ανανεωτικό ρεύμα της ελληνικής νομικής βιβλιογραφίας και να λειτουργήσει ως forum που θα επιταχύνει τον βηματισμό προς τις νέες προτεραιότητες στην μελέτη του Ιδιωτικού Δικαίου.
Σε περίπτωση υπαίτιας παραβίασης από ασφαλιστική εταιρεία των υποχρεώσεων πρόνοιας και δημιουργίας ασφάλειας στις συναλλαγές για τους πελάτες της (καταναλωτές), θεμελιώνεται με βάση το άρθρο 8 του Ν. 2251/1994 αδικοπρακτική ευθύνη όλων των μελών του δ.σ. της εταιρείας, εκτελεστικών και μη εκτελεστικών.
Στο παρόν άρθρο, μετά την αναγωγή στις ιστορικές καταβολές της πατερναλιστικής ιδεολογίας, παρουσιάζονται οι σημαντικότερες εννοιολογικές διακρίσεις του πατερναλισμού, δηλαδή εκείνες που αφορούν τα ζεύγη αφ’ ενός του σκληρού και του ήπιου, αφ’ ετέρου του άμεσου και του έμμεσου, οι εν λόγω δε διακρίσεις αξιοποιούνται ως εξηγητικό πρότυπο όχι μόνο συγκεκριμένων νομοθετικών επιλογών αλλά και δικαστικών αποφάσεων, ενώ γίνεται σύντομη αναφορά και στην “θεωρία του σκουντήματος” (“nudge-theory”).