Μέμψη άστοργης δωρεάς χωρεί μόνο εφόσον η νόμιμη μοίρα δεν μπορεί να καλυφθεί από την υφιστάμενη κληρονομιά, όπως αυτή διαμορφώνεται μετά την παράκαμψη ως άκυρων των διατάξεων της τελευταίας βούλησης (κληρονομικών εγκαταστάσεων, καταπιστευμάτων, κληροδοσιών κ.λπ.) και των αιτία θανάτου δωρεών που προσβάλλουν τη νόμιμη μοίρα.
Κατά τον νΠΚ θεωρούνται γενετήσιες πράξεις η ψαύση και οι θωπείες των γεννητικών οργάνων του ανηλίκου, η εκσπερμάτιση επί του σώματος του θύματος, η διενέργεια και η απαίτηση διενέργειας πεολειξίας ή αυνανισμού, καθώς και επαφές των γεννητικών οργάνων του δράστη με τα γεννητικά όργανα του θύματος, οι οποίες κατατείνουν στην γενετήσια ικανοποίηση του δράστη και την προσβολή της γενετήσιας ελευθερίας του θύματος.
Η μελέτη ασχολείται με τον θεσμό του de facto μέλους του ΔΣ ανώνυμης εταιρίας, ο οποίος για πρώτη φορά θεσπίσθηκε με το άρθρο 102 παρ. 5 του N. 4548/2018. Ειδικότερα, αναλύονται οι συναλλακτικές ανάγκες που οδήγησαν στη θέσπιση της νέας διάταξης και η σύνδεσή της με τη γενικότερη προβληματική της κάμψης των αναδρομικών αποτελεσμάτων της ακυρότητας υπό το δογματικό μόρφωμα του θεσμού της ελαττωματικής εταιρίας.
Κηρύσσονται αθώοι για το έγκλημα της παράβασης σχετικά με εκρηκτικές ύλες (άρ. 272 παρ. 1 ΠΚ) οι κατηγορούμενοι, καθόσον τα υλικά που βρέθηκαν στην οικία του πρώτου εξ αυτών είναι μεν πρόσφορα για την κατασκευή αυτοσχέδιων εκρηκτικών βομβών “μολότωφ”, πλην όμως δεν αποτελούν καθ’ εαυτά εκρηκτικές ύλες, και άρα η κατοχή τους δεν αρκεί για την στοιχειοθέτηση του ως άνω εγκλήματος.
Μετά την κατάργηση των διατάξεων των άρ. 6 και 7 του Ν. 2472/1997, συνακόλουθα δε και των ποινικών κυρώσεων του άρ. 22 παρ. 1 και 2 του ίδιου νόμου, με το άρ. 84 Ν. 4624/2019, και την μη πρόβλεψη υποχρέωσης προηγούμενης γνωστοποίησης ή λήψης άδειας από την ΑΠΔΠΧ για την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων ειδικών κατηγοριών του άρ. 9 παρ. 4 του ΓΚΠΔ, οι σχετικές πράξεις κατέστησαν ανέγκλητες. Αναιρείται η προσβαλλόμενη απόφαση και κηρύσσονται αθώοι οι κατηγορούμενοι για παράβαση του άρ. 22 παρ. 1 Ν. 2472/1997.
Με την μελέτη επιχειρείται η ανάδειξη και ερμηνευτική προσέγγιση ορισμένων εκ των ζητημάτων δικονομικής νομιμοποίησης που ανακύπτουν κατά την εφαρμογή του Ν. 4354/2015. Ιδίως λαμβάνεται υπόψη η ανάγκη εξισορρόπησης των εκατέρωθεν συγκρουόμενων συμφερόντων και η τελεολογία των ρυθμίσεων του νόμου, με έμφαση στην παρουσία των Εταιρειών Διαχείρισης Απαιτήσεων στη νομική πραγματικότητα ως κατ’ εξαίρεση νομιμοποιούμενων διαδίκων.