Η μελέτη επικεντρώνεται στην εφαρμογή της αρχής του αυτεπαγγέλτου δικαστικού ελέγχου της καταχρηστικότητας προδιατυπωμένων όρων καταναλωτικών συμβάσεων, όπως αυτή θεμελιώθηκε και εξειδικεύθηκε έως σήμερα μέσα από την κρίσιμη νομολογία του ΔΕΕ. Αποτιμάται ιδίως η εν λόγω νομολογία σε αναφορά με τον αυτεπάγγελτο έλεγχο της καταχρηστικότητας όρων ανευρισκόμενων στους ιδιότυπους εκτελεστούς τίτλους κατ’ άρθρ. 35 επ., 48 επ. του ν.δ. 17.07./13.08.1923, καθώς και στις συμβάσεις βάσει των οποίων εκδίδονται διαταγές πληρωμής.
Η μελέτη επικεντρώνεται στην εφαρμογή της αρχής του αυτεπαγγέλτου δικαστικού ελέγχου της καταχρηστικότητας προδιατυπωμένων όρων καταναλωτικών συμβάσεων, όπως αυτή θεμελιώθηκε και εξειδικεύθηκε έως σήμερα μέσα από την κρίσιμη νομολογία του ΔΕΕ. Αποτιμάται ιδίως η εν λόγω νομολογία σε αναφορά με τον αυτεπάγγελτο έλεγχο της καταχρηστικότητας όρων ανευρισκόμενων στους ιδιότυπους εκτελεστούς τίτλους κατ’ άρθρ. 35 επ., 48 επ. του ν.δ. της 17.07./13.08.1923, καθώς και στις συμβάσεις βάσει των οποίων εκδίδονται διαταγές πληρωμής. Αναδεικνύεται η σημασία της νομολογίας αυτής για το ελληνικό δίκαιο, σε αναφορά ιδίως με την κατ’ άρθρ. 933 ΚΠολΔ ανακοπή κατά της εκτέλεσης των εν λόγω τίτλων, την κατ’ άρθρ. 938 ΚΠολΔ αναστολή της εκτελεστικής διαδικασίας καθώς και τις κατ’ άρθρ. 632-633 ΚΠολΔ ανακοπές κατά της διαταγής πληρωμής πριν και μετά τον ν. 5221/2025.
Η έγγραφη σύσταση του Συνηγόρου του Καταναλωτή προς τα εμπλεκόμενα μέρη για φιλική επίλυση της μεταξύ τους διαφοράς συνιστά ανακοίνωση βούλησης προς τήρηση ορισμένης συμπεριφοράς με υπόμνηση συμμόρφωσης (ΑΚ 729). Το δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη του και να συνεκτιμήσει την εν λόγω σύσταση, η οποία πάντως δεν αποτελεί αποδεικτικό μέσο.
Στην μελέτη αναλύεται το επίκαιρο ζήτημα του προσδιορισμού της αρχής εκτέλεσης στην απόπειρα απάτης επί δικαστηρίου στο πλαίσιο της ισχύουσας […]
Δόλια απόκρυψη εκ μέρους του πωλητή και του συνεργαζόμενου με αυτόν μεσίτη της ύπαρξης νομικού ελαττώματος (προσημειώσεων υποθήκης) στο πωλούμενο πράγμα και, εν συνεχεία, ψευδής διαβεβαίωση των ιδίων περί άρσης των υφιστάμενων βαρών στο μέλλον. Στην περίπτωση αυτή ο πωλητής και ο μεσίτης, ως άμεσος συνεργός αυτού, ευθύνονται εις ολόκληρον έναντι του αγοραστή με βάση το άρθρο 926 εδ. α΄ περ. α΄ ΑΚ.