Έγγαμα ζευγάρια γυναικών και ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή: Πρόσβαση και θεμελίωση συγγένειας
Η αναγνώριση του γάμου ανεξαρτήτως φύλου και η συνακόλουθη αναμφίβολη αναγνώριση της ομόφυλης γονεϊκότητας μέσω της υιοθεσίας συνιστούν ιδιαίτερα θετικές εξελίξεις, που δίνουν λύση σε πολλά από τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν μέχρι πρότινος οι υφιστάμενες ομογονεϊκές οικογένειες. Ωστόσο, η μη προσαρμογή με τον Ν. 5089/2024 των διατάξεων για την ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή υπήρξε άστοχη νομοθετική επιλογή. Έντονος προβληματισμός δημιουργείται ιδίως ως προς τη θεμελίωση της συγγένειας, όταν έγγαμα ζευγάρια γυναικών θα αποκτούν, μετά από κοινή τους απόφαση, παιδί με τις μεθόδους της ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.
Άρειος Πάγος 929/2023 (Ποιν.)
Ορθώς και αιτιολογημένως καταδικάσθηκε για μη τήρηση των υποχρεώσεων του άρ. 5 παρ. 1 περ. γ΄ του Ν. 4039/2012 ο κατηγορούμενος, ιδιοκτήτης δεσποζόμενων ζώων συντροφιάς, ο οποίος, συντηρώντας σε δύο υπαίθριους περιφραγμένους χώρους πενήντα και ογδόντα σκύλους αντιστοίχως, δεν τήρησε τους κανόνες ευζωίας και κτηνιατρικής τους εξέτασης.
Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών 660/2024
Προϋπόθεση του ορισμένου της αγωγής αποζημίωσης για νοσήλια και φάρμακα αποτελεί η λεπτομερής εξειδίκευση των σχετικών δαπανών ανά κατηγορία. Δυνατότητα εξειδίκευσης των νοσηλίων με τις προτάσεις, εφόσον αυτά ήταν μεν μελλοντικά κατά την άσκηση της αγωγής, είχαν όμως εν τω μεταξύ πραγματοποιηθεί κατά τη συζήτησή της. Δικαιούχος αποζημίωσης και χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης σε περίπτωση βλάβης του σώματος ή της υγείας είναι ο ίδιος ο παθών. Τρίτος που κατέβαλε τα νοσήλια δεν καθίσταται δικαιούχος αποζημίωσης (έμμεσα ζημιωθείς).
Άρειος Πάγος 756/2023 (Ποιν.)
Η μη τήρηση των πρακτικών με φωνοληψία, ακόμη και σε όσες περιπτώσεις αυτή ορίζεται ως υποχρεωτική, δεν προκαλεί καμία ακυρότητα, εφόσον στο δικαστήριο δεν υπάρχει ο απαιτούμενος τεχνικός εξοπλισμός, πράγμα που βεβαιώνεται στην απόφαση.
Άδεια για χρηματοδοτική μίσθωση σε παραμεθόριο περιοχή, παροχή «εγγύησης» υπέρ του εκμισθωτή άκυρης μισθώσεως και καταχρηστική άσκηση δικαιώματος
Εφόσον ο χρηματοδοτικός μισθωτής έχει λάβει ήδη άδεια κατά τις διατάξεις του άρθρου 26 του N. 1892/1990 για την αγορά ακινήτου σε παραμεθόρια περιοχή, το οποίο ακολούθως πωλεί και μεταβιβάζει στην εταιρεία χρηματοδοτικών μισθώσεων, προκειμένου εν συνέχεια η τελευταία να το αναμισθώσει στον ίδιο (sale and lease back), ορθότερο είναι να γίνει δεκτό ότι δεν απαιτείται νέα άδεια, εκδιδόμενη στο πρόσωπο του χρηματοδοτικού μισθωτή, για την χρηματοδοτική μίσθωση του ακινήτου το οποίο ήδη αυτός κατέχει, χρησιμοποιεί και εκμεταλλεύεται.
Άρειος Πάγος 948/2023 (Ποιν.)
Εφόσον δράστης υπεξαιρέσεως τυγχάνει ο νόμιμος εκπρόσωπος εντολοδόχου εταιρείας η οποία φέρει την ιδιότητα της περαιτέρω εντολοδόχου της αρχικής εντολοδόχου για μεταφορά χρηματαποστολών και εφοδιασμό ΑΤΜ, δεν ασκεί επιρροή για την στοιχειοθέτηση της υπεξαιρέσεως το ότι τα χρήματα δεν ανήκουν κατά κυριότητα στην εντολέα του εταιρεία. Λόγω της υπάρξεως διαδοχικών εντολών από την ως άνω υπεξαίρεση υφίστανται άμεση ζημία, παραλλήλως, τόσο η ιδιοκτήτρια των υπεξαιρεθέντων χρημάτων (αρχική εντολέας) τράπεζα, όσο και η αρχική εντολοδόχος (και περαιτέρω εντολέας) εταιρεία, νομιμοποιούμενη σε σχετική δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής ενώπιον του ποινικού δικαστηρίου.