Έγγαμα ζευγάρια γυναικών και ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή: Πρόσβαση και θεμελίωση συγγένειας

Η αναγνώριση του γάμου ανεξαρτήτως φύλου και η συνακόλουθη αναμφίβολη αναγνώριση της ομόφυλης γονεϊκότητας μέσω της υιοθεσίας συνιστούν ιδιαίτερα θετικές εξελίξεις, που δίνουν λύση σε πολλά από τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν μέχρι πρότινος οι υφιστάμενες ομογονεϊκές οικογένειες. Ωστόσο, η μη προσαρμογή με τον Ν. 5089/2024 των διατάξεων για την ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή υπήρξε άστοχη νομοθετική επιλογή. Έντονος προβληματισμός δημιουργείται ιδίως ως προς τη θεμελίωση της συγγένειας, όταν έγγαμα ζευγάρια γυναικών θα αποκτούν, μετά από κοινή τους απόφαση, παιδί με τις μεθόδους της ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Αφού πρώτα τεκμηριωθεί η θέση ότι ζευγάρια έγγαμων γυναικών έχουν, από κοινού ως ζεύγος, πρόσβαση στην ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, περαιτέρω υποστηρίζεται ότι, κατ’ αντιστοιχία όσων ισχύουν στην περίπτωση ετερόφυλων συζύγων, η κατά την ΑΚ 1456 συναίνεση της συζύγου της γυναίκας που θα κυοφορήσει στην ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή οδηγεί στη θεμελίωση απρόσβλητης συγγένειάς της με το παιδί, σε κοινωνικοσυναισθηματική βάση, ήδη από τη γέννησή του, με ανάλογη εφαρμογή της ΑΚ 1465.

Δείτε περισσότερα εδώ.