Η χορήγηση της υφ' όρον απόλυσης είναι υποχρεωτική, εκτός αν κριθεί από το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο, με ειδική αιτιολογία, ότι η διαγωγή του καταδίκου κατά την διάρκεια της έκτισης της ποινής του, συμπεριλαμβανομένης της προσωρινής κράτησης αυτού, δεν υπήρξε καλή ή υπήρξε κατ’ επίφασιν μόνο καλή και, ως εκ τούτου, υπάρχει κίνδυνος ο απολυόμενος υφ’ όρον να τελέσει νέες αξιόποινες πράξεις. Η πειθήνια προσαρμογή του κρατουμένου στο καθημερινό πρόγραμμα της φυλακής δεν μπορεί να αποτελέσει αλάνθαστη ένδειξη για την ανυπαρξία μελλοντικής υποτροπής του. Η τυπική φράση περί “καλής διαγωγής”, όπως διαπιστώνεται από τον διευθυντή του καταστήματος κράτησης και του κοινωνικού λειτουργού δεν είναι δεσμευτική για το αρμόδιο συμβούλιο.

Είναι δυνατή η έκδοση διαταγής πληρωμής βάσει τιμολογίου, εφόσον αυτό φέρει ως υπογραφή του αγοραστή το πλήρες ονοματεπώνυμο αυτού· μονογραφή δεν αρκεί. Το τιμολόγιο μπορεί να υπογράφει αντιπρόσωπος του αγοραστή, εφόσον όμως η παροχή πληρεξουσιότητας προς αυτόν (και εν γένει η παροχή οποιασδήποτε μορφής εξουσίας εκπροσώπησης του αγοραστή στις συναλλαγές) αποδεικνύεται εγγράφως με δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο.

Απαλλάσσεται η κατηγορουμένη για φοροδιαφυγή διά της μη αποδόσεως ΦΠΑ ποσού άνω των 100.000 ευρώ, καθόσον η διορθωτική πράξη προσδιορισμού ΦΠΑ του Κέντρου Ελέγχου Μεγάλων Επιχειρήσεων στην οποία στηρίχθηκε η κατηγορία είχε ως έρεισμα πράξη επιβολής προστίμου (ύστερα από έκθεση μερικού ελέγχου της ΔΟΥ) για λήψη εικονικών τιμολογίων που έχει ακυρωθεί με δικαστική απόφαση λόγω μη απόδειξης της εικονικότητας των τιμολογίων.

Θεσσαλονίκη – 18-19 Οκτωβρίου 2024. «Οι εναλλακτικές διαδικασίες στην ποινική δίκη»

Συνιστά ζημία της ξένης περιουσίας και η διακινδύνευση που προκαλείται με την κατάχρηση εξουσίας του δράστη ως διαχειριστή, δεν αίρεται δε η ζημία εκ του ότι ο ζημιωθείς έχει αξίωση αποζημίωσης. Εφόσον η απόφαση του διαχειριστή λαμβάνεται υπό συνθήκες αβεβαιότητας, τα περιθώρια διακινδύνευσης πρέπει να αναζητηθούν κυρίως στην εσωτερική σχέση των μερών. Η συγκατάθεση του βλαπτόμενου σε δικαιοπραξίες “υψηλού κινδύνου” αίρει την ευθύνη του διαχειριστή.

Γίνεται δεκτή η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, διότι ο κατηγορούμενος καταδικάσθηκε με βάση άκυρο κλητήριο θέσπισμα, αφού προέβαλε ένσταση ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος που του είχε επιδοθεί, επειδή δεν αναφέρεται σε αυτό ο επιτακτικός κανόνας δικαίου από τον οποίο πηγάζει η ιδιαίτερη νομική υποχρέωσή του να εμποδίσει το εγκληματικό αποτέλεσμα της ανθρωποκτονίας εξ αμελείας, τελεσθείσας διά παραλείψεως, τόσο στον πρώτο βαθμό όσο και με ειδικό λόγο εφέσεως, πλην όμως οι ενστάσεις του απερρίφθησαν χωρίς επαρκή αιτιολογία. Κηρύσσεται άκυρο το προσβαλλόμενο κλητήριο θέσπισμα.