Άρειος Πάγος 1464/2023 (Πολ.)
Ο βιολογικός πατέρας (στο πλαίσιο ιατρικά υποβοηθούμενης αναπαραγωγής), εφόσον δεν έχει χωρήσει εκ μέρους του έγκυρη εκούσια αναγνώριση κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 1475 παρ. 2 ΑΚ, έχει δικαίωμα δικαστικής αναγνώρισης της πατρότητάς του (ΑΚ 1479 επ.). Δεν δύναται, ωστόσο, επικαλούμενος απλώς τη βιολογική του ιδιότητα ως πατέρα του τέκνου, να αποκρούσει, διά της ενστάσεως καταχρήσεως δικαιώματος, την αγωγή της μητέρας με αντικείμενο τη διαπίστωση της αυτοδίκαιης ακυρότητας της εκούσιας αναγνώρισης.
Νομιμοποίηση παράνομων εσόδων
Στην μελέτη ερευνάται κατά πόσο η ισχύουσα στην Ελλάδα νομοθεσία είναι σύμφωνη προς το περιεχόμενο της Οδηγίας 2018/1673, η οποία έπρεπε να ενσωματωθεί στις εθνικές νομοθεσίες έως τις 3 Δεκεμβρίου 2020. Αναδεικνύονται οι πιο ουσιώδεις αποκλίσεις, με τις οποίες όχι μόνο παραβιάζονται βασικοί κανόνες υπέρτερης τυπικής ισχύος, αλλά και επηρεάζεται η ευρύτερη υποχρέωση της χώρας μας να συνεργάζεται με τα λοιπά κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αποτελεσματική δίωξη και τιμωρία του συγκεκριμένου εγκλήματος.
Διάταξη Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Πατρών 25/2022
Απορρίπτεται εν μέρει ο ισχυρισμός του αιτούντος περί παραβιάσεως της αρχής ne bis idem από την εξακολούθηση της έκτισης της επιβληθείσης από το αλλοδαπό δικαστήριο ποινής στο βαθμό που αφορά στο αδίκημα της μεταφοράς παράτυπων μεταναστών, ως προς το οποίο δεν υφίσταται ταυτότητα πράξεως ελλειπούσης της ταυτότητας των μεταφερομένων προσώπων, ενώ γίνεται δεκτός όσον αφορά στην πράξη της εγκληματικής οργάνωσης, για την οποία διαπιστώνεται ταυτότητα ανάμεσα στα κριθέντα διά των αποφάσεων του ημεδαπού και του αλλοδαπού δικαστηρίου πραγματικά περιστατικά.
Ένα επιχείρημα κατά της προσθήκης της απέλασης ως μέτρου ασφαλείας στον νέο Ποινικό Κώδικα
Με αφορμή την προσθήκη του μέτρου της δικαστικής απέλασης στον νέο Ποινικό Κώδικα, η παρούσα μελέτη εξετάζει το εξής ερώτημα: είναι δικαιολογημένη, από πλευράς του ποινικού δικαίου, η απέλαση ενός καταδικασθέντος ατόμου, το οποίο διαβιώνει επί μακρόν στο έδαφος της χώρας από την οποία πρόκειται να απομακρυνθεί; Κεντρικό επιχείρημα της μελέτης είναι ότι οι κοινωνικοί δεσμοί ενός επί μακρόν διαμένοντος αλλοδαπού πολίτη τον καθιστούν μέλος της κοινότητας στην οποία διαμένει από την σκοπιά του ποινικού δικαίου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, σύμφωνα με τη μελέτη, να δικαιούται αυτός την πρόσβαση στην επανενταξιακή λειτουργία του ποινικού δικαίου.