Δεδικασμένο
Οι εκ περισσού εκφερόμενες νομικές κρίσεις ή εμπειρικές διαπιστώσεις (obiter dicta) δεν στηρίζουν το διατακτικό της τελεσίδικης απόφασης και συνεπώς δεν καταλαμβάνονται από τα αντικειμενικά όρια του δεδικασμένου. Όταν το δικαστήριο δέχεται μεν τη συνδρομή ορισμένων στοιχείων του πραγματικού του εφαρμοζόμενου κανόνα δικαίου, τα οποία είναι αναγκαία για να θεμελιωθεί το αίτημα της αγωγής, συγχρόνως όμως αρνείται την ύπαρξη άλλων, επίσης αναγκαίων στοιχείων (λ.χ. καταφάσκει το δικαίωμα κυριότητας του ενάγοντος, αλλά διαπιστώνει ότι δεν αποδεικνύεται η προσβολή της από τον εναγόμενο), δεν δημιουργείται δεδικασμένο ως προς τα στοιχεία που δεν στηρίζουν το απορριπτικό διατακτικό του δικαστηρίου (εν προκειμένω, ως προς την κυριότητα).
Δείτε περισσότερα εδώ.