Κτητική υπέρ του Δημοσίου παραγραφή αδρανών τραπεζικών καταθέσεων
Σύμφωνα με το άρθρο 8 § 2 του Ν. 4151/2013, το υπόλοιπο αδρανών επί είκοσι έτη τραπεζικών καταθετικών λογαριασμών, εφόσον πληρούνται και οι λοιπές τασσόμενες στον νόμο προϋποθέσεις, περιέρχεται στο Δημόσιο. Καθιερώνεται έτσι μια ιδιότυπη κτητική παραγραφή υπέρ του Δημοσίου, η συμβατότητα της οποίας με το Σύνταγμα παρίσταται λίαν αμφίβολη. Στην μελέτη υποστηρίζεται, ειδικότερα, ότι η εν λόγω παραγραφή προσκρούει στην υπερνομοθετικής ισχύος κατοχύρωση τόσο της ιδιοκτησίας/περιουσίας του καταθέτη όσο και της συμβατικής του ελευθερίας. Περαιτέρω, εξετάζονται οι συνέπειες της τυχόν αδυναμίας πολλαπλής ειδοποίησης του καταθέτη εκ μέρους της Τράπεζας για τον ορατό κίνδυνο περιέλευσης του υπολοίπου του λογαριασμού του στο Δημόσιο.
Τα εγκλήματα κατά της τιμής μετά τον Ν. 5090/2024
Στην παρούσα μελέτη αναλύονται οι αλλαγές τις οποίες επέφερε ο Ν. 5090/2024 στο κεφάλαιο των εγκλημάτων κατά της τιμής του Ποινικού Κώδικα. Με τις τροποποιήσεις αυτές ο νομοθέτης διετάραξε τη συστηματική ενότητα και την εσωτερική συνοχή των διατάξεων του κεφαλαίου αυτού. Και τούτο το έπραξε χωρίς να επιτύχει ουσιώδη περιστολή του αξιοποίνου, όπως επεδίωκε, πέρα από μια αναντίστοιχη προς την απαξία των πράξεων μείωση των επιβαλλομένων ποινών.
Άρειος Πάγος 604/2023 (Ποιν.)
Αναιρείται λόγω εσφαλμένης εφαρμογής του άρ. 38 του Ν. 4624/2019 η προσβαλλόμενη αθωωτική απόφαση για κατ’ εξακολούθησιν χωρίς δικαίωμα μετάδοση και ανακοίνωση σε μη δικαιούμενα πρόσωπα ευαίσθητων δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, πράξη συνιστάμενη στο ότι ο κατηγορούμενος, ως διευθυντής σύνταξης ιστοσελίδας, συνέταξε και ανήρτησε δημοσιεύματα χωρίς την αναγραφή του ονόματος συντάκτη, με τα οποία ανακοίνωσε χωρίς δικαίωμα σε μη δικαιούμενα πρόσωπα έγγραφα και στοιχεία προερχόμενα από την εκκρεμούσα στο στάδιο της ανάκρισης δικογραφία της Εισαγγελίας Πρωτοδικών, διότι κρίθηκε εσφαλμένως ότι για την στοιχειοθέτηση του εγκλήματος απαιτείτο η απόκτηση των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με επέμβαση του ίδιου του κατηγορουμένου στο σύστημα αρχειοθέτησης, χωρίς πράγματι να υφίσταται το εν λόγω στοιχείο ως αναγκαίος όρος.
Άρειος Πάγος 1095/2023 (Πολ.)
Η διάταξη του άρθρου 591 ΑΚ είναι ενδοτικού δικαίου. Συμβατικός όρος, βάσει του οποίου ο μισθωτής αναλαμβάνει ως παρεπόμενη υποχρέωση την πραγματοποίηση, με δικές του δαπάνες, εργασιών αποπεράτωσης του μισθίου δεν μετατρέπει τη σύμβαση μίσθωσης σε σύμβαση έργου ή σε μεικτή σύμβαση.
Η κοινωνική σημασία του εργατικού δικονομικού δικαίου
Το εργατικό δίκαιο είναι πρωτοπόρο στη δημιουργία θεσμών, οι οποίοι στη συνέχεια εμπνέουν και άλλους συναφείς κλάδους του δικαίου. Eνδιαφέρουσα είναι, στο πλαίσιο αυτό, η προσαρμογή των κανόνων του δικονομικού δικαίου στην ιδιομορφία του εργατικού δικαίου. Σκοπός της μελέτης είναι να σκιαγραφήσει ένα πλέγμα ρυθμίσεων του δικονομικού δικαίου, οι οποίες επηρεάζονται από την ως άνω ιδιομορφία των εργατικών διαφορών, με έμφαση στη λογική η οποία επέβαλε την θέσπισή τους.
Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών 308/2024
Το συμβούλιο απέχει να αποφανθεί επί της παρατάσεως της Διάταξης με την οποία απαγορεύθηκε η κίνηση τραπεζικού λογαριασμού, προκειμένου να λάβουν γνώση της εισαγγελικής πρότασης οι διάδικοι, εφόσον, παρότι δεν έχουν υποβάλει σχετικό αίτημα στην προκειμένη περίπτωση, είχαν ασκήσει προσφυγή κατά της ίδιας Διάταξης με την οποία δήλωσαν ότι επιθυμούν να λάβουν αντίγραφα της εισαγγελικής πρότασης επί της προσφυγής τους και γνωστοποίησαν τις ηλεκτρονικές τους διευθύνσεις.