Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών 1160/2025
Δεύτερη επίδοση διαταγής πληρωμής, που λαμβάνει χώρα μετά την άσκηση ανακοπής, ενεργοποιεί νέα προθεσμία άσκησης ανακοπής μόνο εάν η πρώτη ανακοπή ήταν εκπρόθεσμη. Σε αντίθετη περίπτωση, η μεν δεύτερη ανακοπή απορρίπτεται ως απαράδεκτη, τυχόν δεύτερη επίδοση της διαταγής όμως ενδέχεται να αποβλέπει στην επέλευση διαφορετικών έννομων συνεπειών, όπως π.χ. στην επίδοση νέας επιταγής προς εκτέλεση, και υπό την έννοια αυτή είναι έγκυρη.
Η κάλυψη των βιοτικών και επαγγελματικών αναγκών μετά τη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων
Η σαφής οριοθέτηση του πεδίου εφαρμογής της δέσμευσης περιουσιακών στοιχείων, η δυνατότητα κάλυψης βασικών αναγκών μετά την επιβολή της και […]
Mονομελές Εφετείο Αθηνών 2284/2025
Στον Κανονισμό 261/2004 ορίζονται τα μέτρα που υποχρεούται να λάβει ο αερομεταφορέας σε περίπτωση υπεράριθμων κρατήσεων. Μεταξύ αυτών, ως έσχατη λύση, προβλέπεται η άρνηση επιβίβασης ορισμένου επιβάτη και η καταβολή σ’ αυτόν αποζημίωσης. Η οφειλόμενη αποζημίωση, που κατατείνει στην αντιστάθμιση της ταλαιπωρίας του μη επιβιβασθέντος επιβάτη, προσδιορίζεται στον Κανονισμό κατ’ αποκοπήν. Πέραν αυτής, ο ζημιωθείς επιβάτης μπορεί να αξιώσει την αποκατάσταση και της τυχόν περαιτέρω ζημίας του, εκείνης δηλαδή που συνδέεται με την αδυναμία του να μετακινηθεί όπως είχε αρχικά προγραμματίσει.
Διαιτητικές ρήτρες στο καταστατικό προσωπικών και κεφαλαιουχικών εταιριών
Στην μελέτη εξετάζεται το ζήτημα της δεσμευτικότητας των διαιτητικών ρητρών που ενσωματώνονται στο καταστατικό προσωπικών και κεφαλαιουχικών εταιριών, τόσο υπό το πρίσμα της νομολογίας, όσο και με άξονα τις ειδικές ρυθμίσεις του Ν. 4072/2012 και του Ν. 4548/2018. Αναλύονται οι κατηγορίες προσώπων που δύνανται να δεσμεύονται από τις ρήτρες αυτές, περιλαμβανομένων μελλοντικών μετόχων/εταίρων και οργάνων διοικήσεως, καθώς και τα όρια της δεσμευτικότητας των εν λόγω ρητρών έναντι τρίτων προσώπων. Στην μελέτη υποστηρίζεται η θέση ότι, υπό τις εγγυήσεις του δικαίου διαιτησίας, η καταστατική διαιτητική ρήτρα μπορεί να λειτουργήσει ως αποτελεσματικός μηχανισμός επιλύσεως εταιρικών διαφορών, ενισχύοντας την ασφάλεια δικαίου και την ευελιξία στις εταιρικές σχέσεις.
Η εφαρμογή των κανόνων του ελεύθερου ανταγωνισμού στις αγορές εργασίας
Οι Αρχές ανταγωνισμού δεν έχουν δείξει το οφειλόμενο ενδιαφέρον για την κατάσταση ανταγωνισμού στις αγορές εργασίας. Αποτέλεσμα αυτής της ολιγωρίας, είναι, σύμφωνα με οικονομικές μελέτες στις αγορές εργασίας των ΗΠΑ, η υψηλή συγκέντρωση, η δημιουργία μονοψωνιακής δύναμης και οι συμπράξεις μεταξύ εργοδοτών σε βάρος των εργαζομένων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, έστω και αργά, ενεργοποιείται προς την κατεύθυνση εφαρμογής των κανόνων προστασίας του ανταγωνισμού στις αγορές εργασίας. Ωστόσο, το πρώτο της βήμα ήταν το απλούστερο και λιγότερο ουσιαστικό, δεδομένου ότι αφορά πρακτικές εξ αντικειμένου περιοριστικές του ανταγωνισμού, οι οποίες ευχερώς υπάγονται στο άρθρο 101 ΣΛΕΕ. Αντιθέτως, η Επιτροπή δεν αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο σκοπεύει να αντιμετωπίσει τα σοβαρά ζητήματα της δημιουργίας, της ενίσχυσης και της κατάχρησης μονοψωνιακής δύναμης.
Η δωροδοκία στον ιδιωτικό τομέα: διαχρονικοί προβληματισμοί περί το αξιόποινο και προτάσεις οριοθέτησής του
Η παρούσα μελέτη εξετάζει το αδίκημα της δωροδοκίας ως κεντρική έκφανση του φαινομένου της διαφθοράς στον ιδιωτικό τομέα, αναδεικνύοντας διαχρονικές […]