Όταν η απόφαση που διατάσσει την δήμευση καταστεί αμετάκλητη, η κυριότητα των δημευθέντων περιέρχεται στο Ελληνικό Δημόσιο κατά τρόπο πρωτότυπο, ελεύθερη από εμπράγματα βάρη και κάθε αξίωση τρίτου. Το πρόσωπο που συνελήφθη για την αξιόποινη πράξη και είχε στην κατοχή του τα εν λόγω αντικείμενα δεν νομιμοποιείται να ασκήσει διεκδικητική αγωγή κατά του Δημοσίου, ακόμη και αν αμφισβητείται η τήρηση των προϋποθέσεων της δήμευσης.
Ο διαθέτης δεν υποχρεούται να καταλείψει στον νόμιμο μεριδούχο ποσοστό επί όλων των κληρονομιαίων αντικειμένων. Δύναται, αντιθέτως, ασκώντας νόμιμα την διανεμητική του εξουσία, να ορίσει ότι οι μεριδούχοι δεν θα μετέχουν, καθένας κατά το ποσοστό της νόμιμης μοίρας του, σε όλα τα στοιχεία της κληρονομίας, αλλά σε ορισμένα μόνο από αυτά.
Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. – Οι “διαδικαστικές πράξεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που προορίζονται να παραγάγουν έννομα αποτελέσματα έναντι τρίτων” συνιστά αυτοτελή έννοια […]
Στις προϋποθέσεις παραδεκτής άσκησης του ένδικου μέσου της αναψηλάφησης συγκαταλέγεται και η υποχρέωση κατάθεσης του προβλεπόμενου παραβόλου. Η κατάθεση του παραβόλου εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, σε περίπτωση δε παράλειψης κατάθεσής του, η αναψηλάφηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Η εν λόγω απορριπτική απόφαση δεν υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας εκ μέρους του αιτούντος την αναψηλάφηση.