Οι αγροτικοί συνεταιρισμοί που πωλούν τα γεωργικά ή κτηνοτροφικά προϊόντα των μελών τους θεωρούνται πωλητές αγρότες, χωρίς όμως παράλληλα να θεωρούνται και αγοραστές των προϊόντων των μελών τους που έχουν αναλάβει να διαθέσουν. Σε περίπτωση ζημιογόνου αδικοπρακτικής συμπεριφοράς του αγοραστή των αγροτικών προϊόντων ο αγροτικός συνεταιρισμός καθίσταται αμέσως ζημιωθείς και νομιμοποιείται να ασκήσει αγωγή αποζημίωσης σε βάρος του αγοραστή.
Στην νομολογία υποστηρίχθηκε πρόσφατα η άποψη ότι ο όρος διαθήκης που περιορίζει την εξουσία του κληρονόμου μετοχών να τις διαθέσει σε τρίτους είναι άκυρος. Το κύριο επιχείρημα της άποψης αυτής έγκειται στο ότι από τις διατάξεις του δικαίου της ανώνυμης εταιρίας που αναγνωρίζουν την δυνατότητα του καταστατικού να προβλέπει την έκδοση δεσμευμένων μετοχών, συνάγεται πως μόνον η ίδια η εταιρία έχει την αρμοδιότητα να θέτει περιορισμούς στην μεταβίβασή τους. Με αφορμή την ανωτέρω νομολογία η μελέτη αναλύει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες μπορεί η σύσταση καταπιστεύματος να συναχθεί ερμηνευτικά από την απαγόρευση διαθέσεως που έχει ταχθεί στον κληρονόμο με διαθήκη.
Η υποχρέωση απόδοσης του αδικαιολόγητου πλουτισμού είναι κληρονομητή και βαρύνει τον κληρονόμο, μέχρι την αξία της επαχθείσας σε αυτόν κληρονομίας, στην έκταση που βάρυνε τον κληρονομούμενο (αρχικό λήπτη του πλουτισμού). Η επίταση της ευθύνης του λήπτη του πλουτισμού κρίνεται στο πρόσωπο του θανόντος και όχι του κληρονόμου.
Η θέση σε δικαστική συμπαράσταση ενός εκ των συνδικαιούχων κοινού τραπεζικού λογαριασμού δεν επιδρά στην μεταξύ τους ιδρυθείσα ενεργητική εις ολόκληρον ενοχή, υποκείμενο της οποίας παραμένει ο συμπαραστατούμενος, αντιπροσωπευόμενος πλέον από τον δικαστικό του συμπαραστάτη. Ο προσωπικός χαρακτήρας της ενοχικής σχέσης εκ του κοινού λογαριασμού δεν θίγεται.
Ο πηγαίος κώδικας λογισμικού προστατεύεται αυτόνομα από τον νόμο περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ν. 2121/1993) ως πρωτότυπο λογοτεχνικό έργο από την στιγμή της δημιουργίας του. Η προσωρινή ένδικη προστασία του έγκειται (και) στην χορήγηση αποδεικτικών ασφαλιστικών μέτρων, όπως, ιδίως, της αναλυτικής απογραφής των αντικειμένων που κατέχονται από τον καθ’ ου και αποτελούν μέσο τέλεσης ή προϊόν ή απόδειξη της μη εξουσιοδοτημένης χρήσης εκ μέρους του.
Επί σκάφους υπό μετασκευή, το οποίο έχει εκ του λόγου αυτού απολέσει οριστικά την ιδιότητα του «πλοίου», δεν ισχύουν ναυτικά προνόμια· διατηρείται όμως η συσταθείσα επ’ αυτού ναυτική υποθήκη. Αντιθέτως, η προσωρινή αδυναμία προς θαλασσοπλοΐα δεν επάγεται απώλεια της ιδιότητας του πλοίου· ούτε, κατ’ επέκταση, καθίσταται το μετασκευαζόμενο σκάφος μη δεκτικό ναυτικών προνομίων όσο διαρκεί η προσωρινή ανικανότητα προς πλεύση.
Η μελέτη επιδιώκει να προσεγγίσει σφαιρικά το ζήτημα των εφευρέσεων εργαζομένων. Αναλύονται οι συναφείς με την προβληματική θεμελιώδεις έννοιες και αρχές (δικαίωμα στην εφεύρεση, αρχή του εφευρέτη, δικαίωμα του εργοδότη στο αποτέλεσμα της εργασίας), οι επιμέρους κρίσιμες νομικές ρυθμίσεις (άρθρο 6 παρ. 4 και 5 ν. 1733/1987, άρθρο 65 ν. 4864/2021), καθώς και τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που ιδρύονται βάσει αυτών.