22 Δεκεμβρίου 2021
Νομολογία Ποινικά Χρονικά

Άρειος Πάγος 45/2021 (Συμβ. – Ποιν.)

Παρατηρήσεις Αθανασίας Διονυσοπούλου

Παραπέμπεται στην Τακτική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου ο λόγος αναιρέσεως περί υπερβάσεως εξουσίας που περιέχεται στην αίτηση αναιρέσεως του εισαγγελέως, αφού με διαφορά μίας ψήφου κρίθηκε ότι έπρεπε να απορριφθεί, διότι ορθώς με το προσβαλλόμενο βούλευμα έγιναν δεκτές οι αιτήσεις για την άρση της Διατάξεως της Προέδρου της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες για την δέσμευση περιουσιακών στοιχείων των αιτούντων, επειδή κατά την διεξαγωγή τακτικής ανάκρισης μετά την άσκηση ποινικής δίωξης εις βάρος των τελευταίων για τα αδικήματα της εγκληματικής οργάνωσης, της φοροδιαφυγής και της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες αρμόδιος να διατάξει το εν λόγω μέτρο ήταν ο ανακριτής και το δικαστικό συμβούλιο και όχι ο Πρόεδρος της ως άνω Αρχής. Κατά την γνώμη της μειοψηφίας η αρμοδιότητα της εν λόγω Αρχής και της Προέδρου της μπορεί να ασκείται παράλληλα µε την ποινική διαδικασία, ο δε λόγος αναιρέσεως έπρεπε να γίνει δεκτός.

17 Δεκεμβρίου 2021
Αρθρογραφία Ποινικά Χρονικά
Ιωάννης Επιτροπάκης

„Triage“ και το νέο άρθρο 33 ΠΚ

Η διαλογή ασθενών μεταξύ άρσεως του αδίκου και άρσεως του καταλογισμού

Στην μελέτη επιχειρείται η ανάλυση του ζητήματος της σύγκρουσης καθηκόντων επί της διαλογής ασθενών, γνωστής ως “triage”, από τη σκοπιά τόσο της ελληνικής όσο και της γερμανικής ποινικής επιστήμης. Μετά την συνοπτική παρουσίαση των διαφορετικών μορφών διά των οποίων δύναται να λάβει χώρα, ερευνάται το κατά πόσον το τραγικό αυτό ηθικό δίλημμα, το οποίο ενδεχομένως έχει κληθεί να αντιμετωπίσει ο ιατρός εν μέσω πανδημίας, εμπίπτει στις περιπτώσεις εκείνες οι οποίες σύμφωνα με το νέο άρθρο 33 ΠΚ οδηγούν μόνο στην άρση του καταλογισμού ή αν, αντίθετα, το δίλημμα αυτό αποτελεί λόγο που αίρει το άδικο της εκάστοτε απόφασής του, θέση η οποία υποστηρίζεται από μεγάλη μερίδα της γερμανικής θεωρίας.

15 Δεκεμβρίου 2021
Αρθρογραφία Χρονικά Ιδιωτικού Δικαίου
Φίλιππος Δωρής

Η επιφύλαξη «εφόσον δεν ορίστηκε διαφορετικά» στις ΑΚ 1166 και 1167

Ένα παράδειγμα κακής νομοθέτησης στο υποσύστημα ρύθμισης της επικαρπίας και η αντιμετώπιση αυτού από τα δικαστήρια

Με τη μελέτη επιχειρείται η κάλυψη του κενού που δημιουργήθηκε με την προσθήκη από τον Γεώργιο Μπαλή στο τελικό κείμενο των άρθρων 1166 και 1167 ΑΚ της επιφύλαξης «ενόσω δεν ωρίσθη άλλως» («εφόσον δεν ορίστηκε διαφορετικά»). Η επιφύλαξη αυτή, με την οποία κατέστησαν οι διατάξεις των άρθρων 1166 και 1167 ΑΚ ενδοτικού δικαίου, είναι διατυπωμένη με μεγάλο βαθμό αοριστίας. Αυτό έχει ως συνέπεια να μη συνάγονται από το κείμενο της εν λόγω επιφύλαξης τα κατά νόμον όρια της επιτρεπτής με την ιδιωτική βούληση απόκλισης από τον κανόνα του μη μεταβιβαστού της επικαρπίας (ως προσωπικής δουλείας) από τον επικαρπωτή (ΑΚ 1166) και του μη κληρονομητού αυτής (ΑΚ 1167).