Ιδιωτικές φυλακές

Αντικείμενο του άρθρου είναι η κριτική ανάλυση και αξιολόγηση των σύγχρονων μορφών ιδιωτικοποίησης των φυλακών σε διεθνές επίπεδο, με ειδικές, όπου αρμόζει, αναφορές στην Ελλάδα. Η μελέτη επιχειρεί να αναδείξει τους περιορισμούς στην επιχειρηματολογία των υποστηρικτών των ιδιωτικών φυλακών, η οποία επικεντρώνεται στη σύγκριση ιδιωτικών και δημόσιων φυλακών επί τη βάσει πρωτίστως του μόνο καθ’ υπόθεσιν αξιολογικά ουδέτερου κριτηρίου της αποδοτικότητας. Η προσέγγιση αυτή υποβαθμίζει το κομβικό κριτήριο της ποιότητας λειτουργίας μιας φυλακής, συρρικνώνοντας το πολυδιάστατο περιεχόμενό της προκειμένου αυτό να καταστεί ευκολότερα μετρήσιμο και αποσυνδέοντάς το από την ουσιαστική συζήτηση για τους σκοπούς της στερητικής της ελευθερίας ποινής καθώς και από τις προϋποθέσεις νομιμοποίησής της. Το άρθρο εντοπίζει περαιτέρω ορισμένα εγγενή χαρακτηριστικά των ιδιωτικών φυλακών με δυνητικά αρνητική επίδραση στην ποιότητα της φυλάκισης, αναγνωρίζοντας παράλληλα τη βαρύνουσα σημασία των ευρύτερων συνθηκών του εκάστοτε περιβάλλοντος λειτουργίας της. Η αρνητική αποτίμηση της ιδιωτικοποίησης των φυλακών σχετικοποιείται ωστόσο στην περίπτωση της ηπιότερης εκδοχής της τελευταίας, δηλαδή τη μελέτη/κατασκευή νέων φυλακών, όταν προτάσσεται η διασφάλιση των στοιχειωδών δικαιωμάτων των κρατουμένων υπό συνθήκες πραγματικής (και όχι κατασκευασμένης) κρίσης του σωφρονιστικού συστήματος της χώρας.