Πνευματικά έργα, αρχεία και τεχνητή νοημοσύνη
Αντικείμενο της μελέτης είναι οι επιπτώσεις της τεχνητής νοημοσύνης στην πνευματική ιδιοκτησία. Τα βασικά ερωτήματα που τίθενται αφορούν στην εκπαίδευση των παραγωγικών ιδίως μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης (input) με την χρήση πνευματικών έργων, καθώς και στις «παραγωγές» (output) των εν λόγω συστημάτων.
Όταν ο ζωγράφος εμπνέεται από τον φωτογράφο: Τα όρια μεταξύ αντιγραφής και ανεξάρτητης δημιουργίας στο δίκαιο της πνευματικής ιδιοκτησίας
Τα δικαστήρια απασχόλησε πρόσφατα η εξής υπόθεση: Ο ζωγράφος Α φιλοτέχνησε και στη συνέχεια εξέθεσε στην αίθουσα τέχνης του Β σειρά πινάκων, τους οποίους είχε εμπνευσθεί από λεύκωμα με φωτογραφίες του φωτογράφου Γ. Στον κατάλογο των πινάκων, τον οποίο εξέδωσε ο Β, αναφέρεται ρητά ότι ο Α κατά την εκπόνηση των έργων του εμπνεύσθηκε από τις φωτογραφίες του Γ. Μετά τη λήξη της έκθεσης, ο Γ άσκησε κατά των A και Β αγωγή ζητώντας αποζημίωση κατά τις διατάξεις του Ν. 2121/1993. Ζήτημα τίθεται ως προς την νομική βασιμότητα της εν λόγω αγωγής.
Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών 3004/2024
Προστασία (ως βάσης δεδομένων) «χρωματικής βεντάλιας» που έχει επινοήσει και υλοποιήσει επιχείρηση καθιέρωσης χρωματικών τάσεων και αποχρώσεων, οι οποίες εν συνεχεία χρησιμοποιούνται από επαγγελματίες εμπόρους οικοδομικών χρωμάτων· εφαρμογή των διατάξεων περί πνευματικής ιδιοκτησίας και αθέμιτου ανταγωνισμού.
Άρειος Πάγος 179/2023 (Πολ.)
Μαχητό τεκμήριο σε βάρος των παραγωγών και των εισαγωγέων ότι τα πρόσφορα για αναπαραγωγή τεχνικά μέσα και συσκευές που διαθέτουν σε επιχειρήσεις/επαγγελματίες χρησιμοποιούνται προς αναπαραγωγή για ιδιωτική χρήση. Δυνατότητα ανατροπής του τεκμηρίου. Εξαρχής απαλλαγή του εισαγωγέα ή του παραγωγού από την υποχρέωση καταβολής εύλογης αμοιβής όταν δεν παρουσιάζεται πρακτική δυσχέρεια εξακρίβωσης των τελικών αγοραστών των συσκευών (μη φυσικά πρόσωπα) και της, άσχετης με την ιδιωτική αντιγραφή, χρήσης στην οποία αυτοί θα προβούν.
Η προστασία του δημοσιογράφου με την πνευματική ιδιοκτησία
Στην μελέτη εξετάζεται η προστασία των δημοσιογράφων με την πνευματική ιδιοκτησία, σύμφωνα με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και τη συναφή νομολογία. Πέρα από τους κλασικούς κανόνες που διέπουν τα δικαιώματα των δημοσιογράφων, αναδεικνύονται και επίκαιρα θέματα, όπως η αποδελτίωση άρθρων του τύπου, η εξόρυξη κειμένων και δεδομένων, καθώς και η συλλογική διαχείριση του περιουσιακού τους δικαιώματος.
Ανικανότητα του πτωχευμένου φορέα συλλογικής διαχείρισης προς είσπραξιν έστω και δεδουλευμένων πνευματικών ή συγγενικών εσόδων
Ο σύνδικος μιας πτώχευσασας ΑΟΔ δεν νομιμοποιείται να ενάγει χρήστες προς επιδίωξιν είσπραξης αμοιβών των δικαιούχων που γεννήθηκαν πριν από την πτώχευσή της και μάλιστα ήδη πριν από την προηγηθείσα ανάκληση της άδειας λειτουργίας της. Τούτο, ιδίως επειδή ο νόμος εξαιρεί ρητώς από την πτωχευτική περιουσία του φορέα συλλογικής διαχείρισης τα έσοδα από τα δικαιώματα των δικαιούχων (άρθρ. 17 § 6 ν. 4481/17), επειδή, περαιτέρω, αυτή η ΑΟΔ έχει χάσει την εξουσία να εκπροσωπεί τους μέχρι πρότινος δικαιούχους της λόγω της πτώχευσής της (άρθρ. 106 § 2 ν. 4738/2020, ΑΚ 726), ενώ επιπλέον έχει καταστεί ήδη από την ανάκληση της αδείας λειτουργίας της ανίκανη προς αποτελεσματική διαχείρισιν των δικαιωμάτων των δικαιούχων.
Ψηφιακός μετασχηματισμός και δίκαιο της πνευματικής ιδιοκτησίας: μονοστοχικό ή πολυστοχικό δίκαιο;
Η μελέτη διερευνά τον ρόλο του δικαίου της πνευματικής ιδιοκτησίας στο νέο ψηφιακό περιβάλλον των αρχών του 21ου αιώνα. Τίθεται το θεμελιώδες ερώτημα κατά πόσο το σύστημα προστασίας που θεσπίζουν οι σχετικές διατάξεις εξακολουθεί να είναι δημιουργoκεντρικό, και επομένως η πνευματική ιδιοκτησία αποτελεί μονοστοχικό δίκαιο προστασίας του κατά τεκμήριο διαπραγματευτικά ασθενέστερου δημιουργού, ή διολισθαίνει βαθμιαία προς την εκπλήρωση περισσότερων στόχων και ιδίως προς την προστασία των επενδύσεων.
Η έννοια της πρωτοτυπίας στη νομολογία του ΔΕΕ
Στην μελέτη επιχειρείται ανάλυση του ενωσιακού ορισμού της πρωτοτυπίας ενός έργου, το οποίο για να προστατευθεί από την πνευματική ιδιοκτησία πρέπει α) να αποτυπώνεται σ’ αυτό η προσωπική έκφραση του δημιουργού μέσα από ελεύθερες και δημιουργικές επιλογές που αντανακλούν την προσωπικότητά του, β) η παραγωγή του έργου να μην υπαγορεύεται από τεχνικές εκτιμήσεις και κανόνες που περιορίζουν τη δημιουργική ελευθερία και γ) το αντικείμενό του να προσδιορίζεται με επαρκή ακρίβεια και αντικειμενικότητα.