28 Μαΐου 2021
Νομολογία Ποινικά Χρονικά

ΑΠ 643/2020

Η προμήθεια και η κατοχή υλικού παιδικής πορνογραφίας που αποκτάται ελεύθερα από τον χρήστη του διαδικτύου με σποραδικές επισκέψεις στις ιστοσελίδες αυτού και η διαφύλαξη (αποθήκευση) τούτου είτε στον ηλεκτρονικό υπολογιστή είτε σε άλλους υλικούς φορείς (CD-Rom κ.λπ.), για αποκλειστική χρήση του ιδίου, είτε προς ικανοποίηση της περιέργειάς του είτε ακόμη προς διέγερση των όποιων φαντασιώσεων ή γενετήσιων διαστροφών του, δεν αναβαθμίζει αυτόματα την πράξη σε κακουργηματική, εφόσον δεν συντρέχουν ορισμένα ενδεικτικά στοιχεία επεξεργασίας, διαχείρισης, αξιοποίησης, διάθεσης ή περαιτέρω διακίνησης του υλικού αυτού σε τρίτους μέσω e-mail, φωτογραφιών και CD-Rom, ή ανταλλαγής των φωτογραφιών και των βίντεο ανηλίκων μέσω του διαδικτύου, ή συνεργασίας με άλλους χρήστες του διαδικτύου για εμπλουτισμό και “βελτίωση” του υλικού, ώστε να ανακύπτει κίνδυνος διάδοσης και μετάδοσης της πορνογραφίας ανηλίκων. Παραπέμπεται η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως στην Τακτική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, αφού με πλειοψηφία μίας ψήφου κρίθηκε ότι δεν στοιχειοθετείται η κακουργηματική κατοχή υλικού παιδικής πορνογραφίας με την χρήση ανηλίκων κάτω των δεκαπέντε ετών και ότι η απόφαση είναι αναιρετέα για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της διάταξης του άρ. 348Α παρ. 4 περ. β΄ ΠΚ.

17 Μαΐου 2021
Νομολογία Ποινικά Χρονικά
Παναγιώτης Κρεμμυδιώτης

Ο ενδεδειγμένος χειρισμός στην περίπτωση κατά την οποία κατηγορούμενος παραπέμπεται να δικαστεί ενώπιον του αρμοδίου δικαστηρίου με δύο κλητήρια θεσπίσματα αναφερόμενα σε διαφορετικά πραγματικά περιστατικά της αυτής αξιοποίνου πράξεως

Στην μελέτη παρατίθενται οι οικείες διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας εκ των οποίων δύναται να ανακύψει το υπό κρίσιν ζήτημα, ακολούθως γίνεται εν συντομία λόγος για το χαρακτήρα μιας αξιόποινης πράξης ως ενιαίου ιστορικού γεγονότος, την αληθινή συρροή εγκλημάτων και το κατ’ εξακολούθησιν έγκλημα, για το δέον γίγνεσθαι προς αποφυγήν δημιουργίας ανάλογων καταστάσεων, για την ακυρότητα του μεταγενέστερου κλητηρίου θεσπίσματος, ενώ, τέλος, διατυπώνονται οι δύο παρεχόμενες δυνατότητες ποινικού χειρισμού προς άρση των δυσμενών συνεπειών στο πρόσωπο του κατηγορουμένου, με παράθεση επιχειρηματολογίας για το ποια κρίνεται ως η ορθότερη εξ αυτών.