Ανικανότητα του πτωχευμένου φορέα συλλογικής διαχείρισης προς είσπραξιν έστω και δεδουλευμένων πνευματικών ή συγγενικών εσόδων

Ο σύνδικος μιας πτώχευσασας ΑΟΔ δεν νομιμοποιείται να ενάγει χρήστες προς επιδίωξιν είσπραξης αμοιβών των δικαιούχων που γεννήθηκαν πριν από την πτώχευσή της και μάλιστα ήδη πριν από την προηγηθείσα ανάκληση της άδειας λειτουργίας της. Τούτο, ιδίως επειδή ο νόμος εξαιρεί ρητώς από την πτωχευτική περιουσία του φορέα συλλογικής διαχείρισης τα έσοδα από τα δικαιώματα των δικαιούχων (άρθρ. 17 § 6 ν. 4481/17), επειδή, περαιτέρω, αυτή η ΑΟΔ έχει χάσει την εξουσία να εκπροσωπεί τους μέχρι πρότινος δικαιούχους της λόγω της πτώχευσής της (άρθρ. 106 § 2 ν. 4738/2020, ΑΚ 726), ενώ επιπλέον έχει καταστεί ήδη από την ανάκληση της αδείας λειτουργίας της ανίκανη προς αποτελεσματική διαχείρισιν των δικαιωμάτων των δικαιούχων. Έτσι, τυχόν εξακολούθηση της διαχείρισης θα αντέβαινε στην ενωσιακή επιταγή για αποτελεσματική διαχείριση των δικαιωμάτων του δικαιούχων (άρθρο 4 Οδ. 2014/26, αλλά και 19γ, 26ε, 29 του Προοιμίου της Οδ. 2014/26). Τέλος, ανεξαρτήτως όλων των παραπάνω, η πτώχευσασα ΑΟΔ δεν εξοπλίζεται πλέον με το κατ’ άρθρ. 7 του ν. 4481/17 τεκμήριο εκπροσώπησης των δικαιούχων.

Δείτε περισσότερα εδώ.