Αρχή εκτέλεσης στην απόπειρα. Απάτη επί δικαστηρίω.
Το έγκλημα της απάτης στοιχειοθετείται και όταν ο δράστης προβαίνει σε ψευδείς δηλώσεις προς δημόσια αρχή, πείθοντας αυτήν να προβεί σε ενέργειες εντός της δραστηριότητάς της από τις οποίες ζημιώνεται άλλος. Απάτη δεν νοείται χωρίς εξατομικευμένο παθόντα ή εξατομικευμένο πρόσωπο που διαθέτει περιουσία εις βάρος συγκεκριμένου παθόντος. Η αρχή εκτέλεσης της απάτης τοποθετείται ύστερα από την εξατομίκευση συγκεκριμένου αποδέκτη. Απάτη επί δικαστηρίω. Για την στοιχειοθέτησή της πρέπει οι ψευδείς ισχυρισμοί ενώπιον του δικαστηρίου να υποστηρίζονται και από ψευδή αποδεικτικά μέσα. Το έγκλημα είναι τετελεσμένο όταν το δικαστήριο κάνει δεκτούς τους ισχυρισμούς του δράστη, ενώ είναι σε απόπειρα όταν τους απορρίπτει ως μη αληθείς ή δεν εκδίδει οριστική απόφαση. Αρχή εκτέλεσης στην απάτη επί δικαστηρίω. Στις πολιτικές δίκες στις οποίες ισχύει η έγγραφη διαδικασία και η υποχρεωτική κατάθεση προτάσεων αρχή εκτέλεσης συνιστά ο ορισμός του εισηγητή της υπόθεσης ή της σύνθεσης του πολυμελούς δικαστηρίου, διότι τότε εξατομικεύεται το πρόσωπο του αποδέκτη της εξαπάτησης. Το ίδιο χρονικό σημείο αποτελεί αρχή εκτέλεσης και σύμφωνα με την θεωρία της διευρυμένης αντικειμενικής υπόστασης (ουσιαστική αντικειμενική θεωρία του Frank)· μόνη η προκατάθεση προτάσεων εντός εκατό ημερών από την κατάθεση της οικείας αγωγής δεν είναι νοητό να εκληφθεί ως τελούσα σε στενό οργανικό δεσμό με την συζήτηση του αντίστοιχου δικογράφου. Η προκύψασα διαφωνία μεταξύ Εισαγγελέως και Ανακρίτριας σχετικά με την διενέργεια περαιτέρω κύριας ανάκρισης αίρεται υπέρ της τελευταίας· απαλλάσσονται οι κατηγορούμενοι για την πράξη της απόπειρας απάτης επί δικαστηρίω με περιουσιακό όφελος ή ζημία άνω των 120.000 ευρώ και για συνέργεια σε αυτήν, επειδή η κρινόμενη ποινική δίωξη δεν είναι νόμιμη, εφόσον αφορούσε σε διαδικαστικό στάδιο της πολιτικής δίκης κατά το οποίο δεν είχε ακόμα ορισθεί ο δικαστής που θα δίκαζε την αγωγή με την οποία θα προβάλλονταν οι ψευδείς ισχυρισμοί των εγκαλουμένων.
Δείτε περισσότερα εδώ.