Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών 122/2024

Θανατηφόρα επικίνδυνη οδήγηση. Φαινομένη συρροή με ανθρωποκτονία εξ αμελείας και με οδήγηση μεταφορικού μέσου υπό την επίδραση ναρκωτικών από την οποία προκλήθηκε θάνατος.

Μεταξύ της εκ του αποτελέσματος θανατηφόρας επικίνδυνης οδήγησης (άρ. 290Α παρ. 1 περ. α΄ υποπ. δδ΄ ΠΚ) και της ανθρωποκτονίας από αμέλεια (άρ. 302 ΠΚ) υπάρχει σχέση φαινομενικής κατ’ ιδέαν συρροής (απορρόφηση). Μεταξύ της εκ του αποτελέσματος θανατηφόρας επικίνδυνης οδήγησης λόγω κατανάλωσης ναρκωτικών και της οδήγησης μεταφορικού μέσου υπό την επίδραση ναρκωτικών από την οποία προκλήθηκε θάνατος (άρ. 25 παρ. 1 εδ. α΄, δ΄ του Ν. 4139/2013) υπάρχει σχέση φαινομενικής συρροής (σχέση ειδικότητας). Παραπέμπεται ο κατηγορούμενος να δικασθεί για επικίνδυνη οδήγηση εξαιτίας χρήσης ναρκωτικών που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο άλλου, επειδή βαρύνεται με αμέλεια ως προς την οδηγική συμπεριφορά του από την οποία προκλήθηκε θανατηφόρα σύγκρουση με πεζό, καθόσον, ανεξάρτητα από τυχόν συνυπαιτιότητα του παθόντος, ο οδηγός είχε τον απαραίτητο χρόνο αντίδρασης και αποτροπής της σύγκρουσης, είχε προηγουμένως περάσει την διασταύρωση με κίτρινο σηματοδότη και είχε καταναλώσει σε προγενέστερο χρόνο ναρκωτική ουσία.

Δείτε περισσότερα εδώ.