Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών 1255/2024

Νεαροί ενήλικες. Λόγος μείωσης της ποινής (άρ. 133 ΠΚ). Ανασταλτικό αποτέλεσμα της έφεσης.

Απόπειρα ανθρωποκτονίας στοιχειοθετείται όταν συντρέχει πρόθεση αφαίρεσης της ζωής άλλου, επιχείρηση πράξης που περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης του αδικήματος και μη ολοκλήρωση αυτής από εξωτερικά εμπόδια. – Ως “όπλο” κατάλληλο για την τέλεση του αδικήματος της οπλοφορίας λογίζεται το μαχαίρι που συνιστά αντικείμενο πρόσφορο για επίθεση, άμυνα ή ακινητοποίηση, χωρίς η κατοχή του να δικαιολογείται για οικιακή ή επαγγελματική ή εκπαιδευτική χρήση, τέχνη, θήρα, αλιεία ή άλλη συναφή χρήση. – Για την τέλεση απόπειρας ληστείας κατά συναυτουργία απαιτείται η κατάφαση σωρευτικώς δόλου τέλεσης και σύμπραξη προς αφαίρεση ή εξαναγκασμό σε παράδοση ξένου κινητού πράγματος μέσω σωματικής βίας ή απειλών ενωμένων με επικείμενο κίνδυνο σώματος ή ζωής, επιχείρηση πράξης που περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης του εν λόγω κακουργήματος, και μη ολοκλήρωση αυτής από εξωτερικά εμπόδια. – Το δικαστήριο διερευνά αυτεπαγγέλτως το ενδεχόμενο συνδρομής ελαφρυντικής περίστασης (άρ. 84 νΠΚ) στο πρόσωπο του κατηγορουμένου. – Δεν υφίσταται υποχρέωση για ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία κατά την απόρριψη ή την αναγνώριση ελαφρυντικής περίστασης, εκτός εάν προβληθεί από τον κατηγορούμενο ή τον συνήγορό του κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, εν είδει αυτοτελούς ισχυρισμού. – Σύμφωνα με το άρ. 133 νΠΚ, στην μορφή που είχε πριν από την τροποποίησή του με τον Ν. 5090/2024, συντρέχει ελαφρυντική περίσταση, όταν ο δράστης δεν είχε συμπληρώσει τα είκοσι πέντε έτη της ηλικίας του κατά τον χρόνο τέλεσης της αξιόποινης πράξης και γίνει δεκτό ότι το έγκλημα ήταν αποτέλεσμα της νεανικής του απερισκεψίας και επιπολαιότητας. – Δεν χορηγείται ανασταλτικό αποτέλεσμα στην έφεση επί καταδικαστικής αποφάσεως με την οποία επιβλήθηκε ποινή καθείρξεως, μόνον εφόσον συντρέχει κίνδυνος φυγής του κατηγορουμένου ή τέλεσης απ’ αυτόν νέων αδικημάτων. – Η κατάφαση κινδύνου φυγής πρέπει να βασίζεται σε αντικειμενικά στοιχεία, όπως είναι η έλλειψη γνωστής διαμονής, η τέλεση προπαρασκευαστικών ενεργειών για την διευκόλυνση της φυγής και η κατά το παρελθόν φυγοδικία, απόδραση ή παραβίαση των περιορισμών διαμονής. – Η διάγνωση του κινδύνου τέλεσης νέων εγκλημάτων αντικειμενικοποιείται μέσω της θεμελίωσής του στις προηγούμενες καταδίκες του καταδικασθέντος. – Το αξιολογικό κριτήριο των “ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της πράξης” πληρούται μόνον εφόσον συντρέχουν τέτοιες περιστάσεις, ώστε λογικά και αιτιακά να συντίθεται δρομολογημένη εγκληματική δραστηριότητα του κατηγορούμενου. – Ενδείκτες δρομολογημένης εγκληματικής δραστηριότητας αποτελούν η επιτηδειότητα, η μεθόδευση, η χρήση ιδιαίτερων μέσων, το επιδιωκόμενο όφελος κ.λπ., αλλά όχι η βαρύτητα της πράξης. – Κηρύσσονται ένοχοι αμφότεροι οι κατηγορούμενοι για τα τελεσθέντα αδικήματα της απόπειρας ανθρωποκτονίας, της παράνομης οπλοφορίας και της οπλοχρησίας, με αναγνώριση στο πρόσωπό τους του λόγου μείωσης της ποινής της νεαρής ηλικίας (άρ. 133 ΠΚ), ενώ απαλλάσσεται ο πρώτος κατηγορούμενος από το αποδιδόμενο σε αυτόν αδίκημα της απόπειρας ληστείας κατά συναυτουργία με άγνωστο δράστη· κατά την γνώμη της μειοψηφίας, αμφότεροι οι κατηγορούμενοι θα έπρεπε να απαλλαγούν λόγω αμφιβολιών που αποκλείουν την διαμόρφωση πλήρους δικανικής πεποίθησης. – Δεν χορηγείται ανασταλτικό αποτέλεσμα στην έφεση, καθόσον διαπιστώνεται κίνδυνος διάπραξης και άλλων εγκλημάτων από τους καταδικασθέντες.

Διαβάστε περισσότερα στο poinikachronika.gr και στην Π.Ν. Σάκκουλας Library.