Στην νομολογία υποστηρίχθηκε πρόσφατα η άποψη ότι ο όρος διαθήκης που περιορίζει την εξουσία του κληρονόμου μετοχών να τις διαθέσει σε τρίτους είναι άκυρος. Το κύριο επιχείρημα της άποψης αυτής έγκειται στο ότι από τις διατάξεις του δικαίου της ανώνυμης εταιρίας που αναγνωρίζουν την δυνατότητα του καταστατικού να προβλέπει την έκδοση δεσμευμένων μετοχών συνάγεται πως μόνον η ίδια η εταιρία έχει την αρμοδιότητα να θέτει περιορισμούς στην μεταβίβασή τους. Η άποψη αυτή οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να συσταθεί καθολικό καταπίστευμα επί μετοχών, αφού χαρακτηριστικό του καταπιστεύματος είναι ότι ο βεβαρημένος κληρονόμος στερείται κατά κανόνα της εξουσίας διαθέσεως των αντικειμένων της κληρονομιάς. Με αφορμή την ανωτέρω νομολογία η μελέτη αναλύει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες μπορεί η σύσταση καταπιστεύματος να συναχθεί ερμηνευτικά από την απαγόρευση διαθέσεως που έχει ταχθεί στον κληρονόμο με διαθήκη.
Διαβάστε περισσότερα στην Π.Ν. Σάκκουλας Library.