Εκχώρηση απαιτήσεως και μεταβίβαση μη παρεπόμενης εξασφάλισης - Πλαίσιο και όρια εφαρμογής του άρθρου 458 ΑΚ

Σύμφωνα με το άρθρο 458 ΑΚ, η εκχώρηση της απαίτησης συνεπάγεται την αυτοδίκαιη μεταβίβαση των παρεπόμενων της απαίτησης δικαιωμάτων στον εκδοχέα. Η ευρεία προσφυγή στην πράξη σε μη παρεπόμενες εξασφαλίσεις έχει οδηγήσει στο ερώτημα, αν η ίδια αυτοδίκαιη συν-μεταβίβαση εφαρμόζεται ή πρέπει να εφαρμοστεί και σε αυτές τις μορφές εξασφάλισης. Η όμοια μεταχείριση προϋποθέτει μία λειτουργική ομοιότητα ανάμεσα στις παρεπόμενες και τις μη παρεπόμενες εξασφαλίσεις, την οποία γενικότερα κάνει δεκτή η νομολογία μας. Η μελέτη επιχειρηματολογεί, ωστόσο, στην αντίθετη κατεύθυνση και επιχειρεί να αναδείξει τα ιδιαίτερα εκείνα χαρακτηριστικά των μη παρεπόμενων εξασφαλίσεων που καθιστούν ασύμβατη την ipso iure επενέργεια του άρθρου 458 ΑΚ επί αυτών. Αυτό το συμπέρασμα στη συνέχεια οδηγεί αφενός στη λύση μίας ερμηνείας της σύμβασης απαλλαγμένης από την ερμηνευτική προ-κατανόηση του άρθρου 458 ΑΚ και αφετέρου στην τυπολογική ανάλυση των συμφερόντων με σκοπό τη δημιουργία των αναγκαίων ερμηνευτικών-καθοδηγητικών γραμμών.

Δείτε περισσότερα εδώ.