Σύμβαση διαχείρισης τιτλοποιούμενων απαιτήσεων (Ν. 3156/2003)
Η σύμβαση διαχείρισης τιτλοποιούμενων απαιτήσεων κατά τον Ν. 3156/2003 συνάπτεται εγγράφως, χωρίς υποχρεωτικό ελάχιστο περιεχόμενο (στο οποίο να ανήκει η αναφορά των προς διαχείριση απαιτήσεων). Δεν χωρεί ευθεία ή αναλογική εφαρμογή της διάταξης περί ελάχιστου περιεχομένου της σύμβασης ανάθεσης της διαχείρισης απαιτήσεων του Ν. 4354/2015. Διαζευκτική δυνατότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων να επιλέξουν (μεταξύ του Ν. 3156/2003 και του Ν. 4345/2015) το νομοθετικό πλαίσιο, με βάση το οποίο θα προχωρήσουν στην εκχώρηση των απαιτήσεών τους. Και στις δύο περιπτώσεις οι εταιρείες διαχείρισης νομιμοποιούνται εξαιρετικά ως μη δικαιούχοι διάδικοι. Ο οφειλέτης της απαίτησης, ως μη συμβαλλόμενος στη σύμβαση ανάθεσης διαχείρισης, δύναται μόνο να προσβάλει με ανακοπή την ισχύ της ανάθεσης αυτής· δεν νομιμοποιείται να προβάλει λόγους ανακοπής βάσει της σύμβασης, στο μέτρο που οι όροι αυτής αφορούν στην εσωτερική σχέση των μερών και δεν επιδρούν στη δική του έννομη θέση.
Δείτε περισσότερα εδώ.