Τεχνητή Νοημοσύνη και οριοθέτηση ενός ενδεχόμενου «κενού» απόδοσης ποινικής ευθύνης

Η παρούσα μελέτη εξετάζει το ενδεχόμενο ύπαρξης κενού στην απόδοση ποινικής ευθύνης στις περιπτώσεις κατά τις οποίες συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) που δρουν με υψηλό βαθμό αυτονομίας προσβάλλουν έννομα αγαθά. Ειδικότερα, οριοθετείται η έννοια του «κενού ευθύνης» (responsibility gap) κατά το ελληνικό ποινικό δίκαιο τριμερώς, βάσει της ακόλουθης διάκρισης περιπτώσεων: α) σκόπιμης χρήσης συστημάτων ΤΝ ως μέσων τέλεσης εγκλημάτων, β) αμελούς κατασκευής, προγραμματισμού ή χρήσης συστημάτων ΤΝ και γ) περιπτώσεις κατά τις οποίες το επίπεδο αυτονομίας των συστημάτων ΤΝ καθιστά αδύνατη ή εξαιρετικά δυσχερή την απόδοση ενοχής ως προς το εγκληματικό αποτέλεσμα σε ένα ή περισσότερα φυσικά πρόσωπα. Τέλος, τίθεται το ερώτημα, αν η αδυναμία απόδοσης ποινικής ευθύνης στις υπό γ) περιπτώσεις συνιστά κενό νόμου ή, αντιθέτως, αν καταδεικνύει ένα εγγενές όριο της αρχής της ενοχής που διατρέχει το ποινικό δίκαιο.

Διαβάστε περισσότερα στο poinikachronika.gr και στην Π.Ν. Σάκκουλας Library.