Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Βόλου 275/2024

Προσωρινή κράτηση. Κίνδυνος τέλεσης νέων εγκλημάτων συναγόμενος από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πράξης.

Αίρεται η ανακύψασα διαφωνία μεταξύ Εισαγγελέως και Ανακριτή σχετικά με την επιβολή στον κατηγορούμενο για απόπειρα ανθρωποκτονίας προσωρινής κράτησης ή περιοριστικών όρων υπέρ της γνώμης του Ανακριτή. – Η επιβολή περιοριστικών όρων κρίνεται ικανή και επαρκής για να αποτρέψει τον κατηγορούμενο από την τέλεση νέων εγκλημάτων και να εξασφαλίσει την παρουσία του στην ανάκριση και στο δικαστήριο, καθόσον δεν συνάγεται σκοπός φυγής του ή κίνδυνος διάπραξης άλλων εγκλημάτων στο μέλλον, ενόψει του ότι αυτός έχει γνωστή διαμονή, σταθερούς οικογενειακούς και επαγγελματικούς δεσμούς με την πόλη όπου διαμένει, δεν υπήρξε κατά το παρελθόν φυγόποινος ή φυγόδικος, δεν κρίθηκε ένοχος για απόδραση κρατουμένου ή για παραβίαση περιορισμών διαμονής και δεν καταδικάστηκε αμετακλήτως για άλλη αξιόποινη πράξη. – Κίνδυνος διάπραξης νέων εγκλημάτων δεν συνάγεται από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πράξης που του αποδίδεται, ιδίως εφόσον ο δράστης δεν εκδήλωσε συμπεριφορά η οποία υποδηλώνει προμελέτη ή εγκληματικό σχεδιασμό. – Μόνον η κατά νόμο βαρύτητα της διωκόμενης πράξης που αποδίδεται στον κατηγορούμενο δεν αρκεί για την επιβολή προσωρινής κράτησης. – Κατά την γνώμη της μειοψηφίας κρίνεται αναγκαία η επιβολή προσωρινής κράτησης στον κατηγορούμενο, επειδή από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πράξης, ιδίως δε από το ότι ο ίδιος εκδήλωσε απρόβλεπτα αντικοινωνική συμπεριφορά με στοιχεία νευρικότητας και επιθετικότητας δηλωτική της περιφρόνησης εκ μέρους του των εννόμων αγαθών, συνάγεται κίνδυνος τέλεσης νέων αδικημάτων· λόγω του ύψους της ποινής που προβλέπεται για την πράξη που του αποδίδεται, προσωρινή κράτηση μπορεί να επιβληθεί ακόμη και όταν ο κατηγορούμενος έχει γνωστή διαμονή, δεν έχει τάσεις φυγής και δεν έχει αμετακλήτως καταδικαστεί στο παρελθόν για ομοειδείς πράξεις (άρ. 286 παρ. 1 εδ. β΄ ΚΠΔ). – Κατά την αντίθετη εισαγγελική πρόταση από τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά της πράξης που αποδίδεται στον κατηγορούμενο προκύπτει κίνδυνος διάπραξης νέων εγκλημάτων, ακόμα και κατά των ιδίων θυμάτων ενόψει και της υφιστάμενης αντιδικίας μεταξύ τους, αν ο κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος.

Δείτε περισσότερα εδώ.