Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Πατρών 425/2022
Ανθρωποκτονία από πρόθεση. Ενδείκτες του δόλου και του βρασμού ψυχικής ορμής.
Ο ανθρωποκτόνος δόλος διακρίνεται σε προμελετημένο (άρ. 299 παρ. 1 ΠΚ) και απρομελέτητο (άρ. 299 παρ. 2 ΠΚ)· ο τελευταίος συντρέχει, όταν υπάρχει βρασμός ψυχικής ορμής, όταν δηλαδή ο δράστης βρίσκεται υπό το κράτος ψυχικής υπερδιέγερσης τόσο κατά την λήψη της απόφασης όσο και κατά την εκτέλεση της ανθρωποκτονίας. Η ψυχική υπερδιέγερση απαιτείται να φτάνει σε τέτοια ένταση, ώστε να αποκλείει την σκέψη, δηλαδή την δυνατότητα της στάθμισης των αιτίων που οδηγούν στην πράξη. Ο δράστης τελεί απόπειρα αδικήματος από την στιγμή που προβαίνει σε ενέργεια που είτε αποτελεί μέρος της αντικειμενικής υπόστασης αυτού και οδηγεί κατ’ ευθείαν στην ολοκλήρωσή του, είτε τελεί προς αυτήν σε τέτοια αναγκαία και άμεση σχέση, ώστε κατά την κοινή αντίληψη να θεωρείται ως τμήμα της. Η αξιοποίηση στην ποινική δίκη παρανόμως κτηθέντος αποδεικτικού μέσου παραβιάζει τα υπερασπιστικά δικαιώματα του κατηγορουμένου και δημιουργεί απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας. Έχει γίνει δεκτό (με την Οδηγία 1/2011 της ΑΠΔΠΧ) ότι είναι δυνατόν να αναγνωσθούν στο πλαίσιο ποινικής δίκης έγγραφα που άπτονται των προσωπικών δεδομένων, όπως ιδίως θεωρούνται οι βιντεοληπτικές αναπαραστάσεις των συστημάτων βιντεοεπιτήρησης. Ποιοι είναι οι ενδείκτες του δόλου σε περίπτωση ανθρωποκτονίας. Το μέσο της επίθεσης, ο τρόπος και οι περιστάσεις υπό τις οποίες ενήργησε ο δράστης, τυχόν προηγούμενες ύβρεις και απειλές που είχε εκστομίσει, καθώς και η στάση του δράστη αμέσως μετά την πράξη αποτελούν ικανές ενδείξεις για την κατάφαση του ανθρωποκτόνου δόλου στο πρόσωπο του δράστη. Ποιοι είναι οι ενδείκτες του στοιχείου της ήρεμης ψυχικής κατάστασης. Η αφορμή από την οποία οδηγήθηκε στην πράξη του ο δράστης, ιδίως όταν αυτή είναι ασήμαντη ενόψει της σοβαρότητας της επικείμενης πράξης, η χρονική διάσταση μεταξύ της αφορμής και της πράξης του δράστη, όπως και η στάση του τελευταίου μετά την πράξη αποτελούν ικανές ενδείξεις για την κατάφαση του στοιχείου της ήρεμης ψυχικής κατάστασης στο πρόσωπο του δράστη. Παραπέμπεται ο κατηγορούμενος για τα αδικήματα της απειλής, της εξύβρισης και της απόπειρας ανθρωποκτονίας με δόλο σε ήρεμη ψυχική κατάσταση κατά συρροή, εφόσον το στοιχείο του δόλου συνάγεται από το γεγονός ότι ο δράστης α) χρησιμοποίησε για την πράξη του όχημα εν κινήσει, β) εισερχόμενος στο όχημά του απείλησε τους παθόντες ότι θα τους σκοτώσει, στοιχείο δηλωτικό του μίσους που έτρεφε εις βάρος τους την χρονική εκείνη στιγμή, γ) ακριβώς μετά την πράξη του στεκόταν ατάραχος, χωρίς να επιδεικνύει ίχνος μεταμέλειας και ενδιαφέροντος για τον κείμενο αιμόφυρτο επί του οδοστρώματος παθόντα· το δε στοιχείο της ήρεμης ψυχικής κατάστασης συνάγεται κυρίως από α) το γεγονός ότι έπληξε τα θύματά του για ασήμαντη αφορμή, και δη εξαιτίας φθοράς που προκλήθηκε στο όχημα το οποίο οδηγούσε, ήτοι συνεπεία γεγονότος το οποίο ουδόλως δύναται να δικαιολογήσει αιφνίδια υπερένταση συναισθήματος που προκαλεί αιτιωδώς τον αποκλεισμό της σκέψης, β) το γεγονός ότι επιτέθηκε στα θύματά του μετά την λήξη του μεταξύ τους διαπληκτισμού και την εκτόνωση του εκνευρισμού που του είχε προκαλέσει το προδιαληφθέν συμβάν, γ) την στάση του κατηγορουμένου ακριβώς μετά την πράξη, δοθέντος ότι στεκόταν ατάραχος, καπνίζοντας και αδιαφορώντας για την ζωή τού σοβαρά τραυματισθέντος παθόντος.
Δείτε περισσότερα εδώ.