Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών 2314/2025

Βιασμός άνευ συναινέσεως. Κατάχρηση ανηλίκου άνω των δεκατεσσάρων ετών.

Με την εισαγωγή της διάταξης του άρ. 336 παρ. 4 νΠΚ υιοθετήθηκε το περί συναινέσεως μοντέλο “μόνο ναι σημαίνει ναι”. – Η αντίθεση βούληση του θύματος πρέπει να εξωτερικεύεται και να καθίσταται εμφανής στον δράστη. – Η σιωπή του θύματος δεν αποτελεί ένδειξη περί συναινέσεώς του σε γενετήσια πράξη. – Η τέλεση γενετήσιας πράξεως ελλείψει βουλήσεως του θύματος λόγω του αιφνιδιασμού του θεωρείται άνευ συναινέσεως βιασμός. – Η έννοια της γενετήσιας πράξης δεν προϋποθέτει το υποκειμενικό στοιχείο περί ηδονιστικού σκοπού του δράστη. – Παραπέμπεται στο ακροατήριο του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Αθηνών ο κατηγορούμενος α) για το αδίκημα του άνευ συναινέσεως βιασμού κατ’ εξακολούθησιν, αφού, εισερχόμενος στο υπνοδωμάτιο την ώρα που κοιμόταν η πρώτη παθούσα, την ξύπνησε και, δίχως την συναίνεσή της, τέλεσε δύο φορές παρά φύσιν συνουσία εις βάρος της και β) για το αδίκημα της καταχρήσεως ανηλίκου άνω των δεκατεσσάρων ετών κατ’ εξακολούθησιν, αφού τέλεσε γενετήσιες πράξεις εις βάρος της ανήλικης δεύτερης παθούσας, την οποία η μητέρα της (πρώτη παθούσα) είχε εμπιστευθεί στον κατηγορούμενο, προκειμένου ο τελευταίος να την επιβλέπει και να την φυλάσσει προσωρινά, αφού συνοικούσε μαζί τους ως σύντροφος της μητέρας της, και να παραδίδει μαθήματα στην ανήλικη ως καθηγητής της. – Διατηρούνται σε ισχύ οι τεθειμένοι από την Ανακρίτρια περιοριστικοί όροι. – Απορρίπτεται το αίτημα του κατηγορουμένου για αυτοπρόσωπή εμφάνισή του στο Συμβούλιο.

Διαβάστε περισσότερα στην Π.Ν. Σάκκουλας Library.