Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών 2281/2025

Απαλλαγή για απιστία εις βάρος Δήμου

Η εγκληματική συμπεριφορά συνίσταται στην κατάχρηση εκ μέρους του δράστη της αντιπροσωπευτικής του εξουσίας σε τρίτους, εν γνώσει ότι αυτός υπερβαίνει τα όρια της επιτρεπτής έννομης δράσης του. – Μεταξύ της συμπεριφοράς του δράστη και της περιουσιακής ζημίας απαιτείται αντικειμενικός αιτιώδης σύνδεσμος, κατά την θεωρία του ισοδυνάμου των όρων. – Μεταξύ της παράβασης των κανόνων επιμελούς διαχείρισης και της ζημίας απαιτείται και συνάφεια κινδύνου. – Απαλλάσσονται οι τέσσερεις κατηγορούμενοι για απιστία κακουργηματικού χαρακτήρα εις βάρος του Δήμου (άρ. 390 παρ. 2 νΠΚ) στον οποίο υπηρετούσαν ως υπάλληλοι, συνιστάμενη στην καταβολή συνολικής οφειλής ύψους 1.032.190,40 ευρώ στην εργολήπτρια εταιρεία και όχι στην ΑΑΔΕ, η οποία επέβαλε αναγκαστική κατάσχεση εις χείρας του Δήμου ως τρίτου προκειμένου να ικανοποιηθεί για τα χρέη της ανωτέρω εταιρείας, με αποτέλεσμα να κοινοποιηθεί στον Δήμο ατομική ειδοποίηση καταβολής (υπερημερίας) από την ΑΑΔΕ ποσού ύψους 1.090.776,06 ευρώ που όφειλε να αποπληρώσει, αφού α) μολονότι παραβίασαν τους κανόνες επιμελούς διαχείρισης, ενήργησαν από αμέλεια και β) δεν επήλθε “περιουσιακή βλάβη” της περιουσίας του Δήμου, δεδομένου ότι η οφειλή του προς το Δημόσιο είχε διαγραφεί με οίκοθεν εκδοθέν ατομικό φύλλο έκπτωσης.

Διαβάστε περισσότερα στην Π.Ν. Σάκκουλας Library.