Μικτό Ορκωτό Εφετείο Κρήτης 36/2023

Εμπρησμός και φθορά ξένης ιδιοκτησίας με φωτιά. Φωτιά σε εγκαταλελειμμένο κτήριο.

Σε περίπτωση που το πράγμα ήδη κατά τον χρόνο τέλεσης της πράξης δεν μπορεί να εκπληρώσει τον προορισμό του, δεν νοείται φθορά, επειδή δεν παραβλάπτεται η χρησιμότητά του. Για την πλήρωση της αντικειμενικής υπόστασης της φθοράς με φωτιά ή εκρηκτικές ύλες πρέπει να υφίσταται συγκεκριμένος κίνδυνος πλήρους εκμηδένισης ή μείωσης της χρησιμότητας επιπλέον πραγμάτων ιδιοκτησίας του παθόντος. Ο συγκεκριμένος κίνδυνος αυτός δεν ταυτίζεται με τον κοινό κίνδυνο για ξένα πράγματα ή ανθρώπους, που προβλέπεται και τιμωρείται από τις διατάξεις των άρ. 264 και 270 ΠΚ· στην περίπτωση που ο τελευταίος συντρέχει, η συρροή μεταξύ των εγκλημάτων των άρ. 264, 270 και 378 παρ. 2 ΠΚ είναι αληθής κατ’ ιδέαν, καθώς προσβάλλονται διαφορετικά έννομα αγαθά. Κηρύσσονται αθώοι οι κατηγορούμενοι α) για την πράξη της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας που έγινε με φωτιά ή εκρηκτικές ύλες, επειδή τα φθαρμένα-εγκαταλελειμμένα εξωτερικά κουφώματα τα οποία κατέκαψαν οι κατηγορούμενοι ουδεμία χρησιμότητα είχαν για τον ιδιοκτήτη τους κατά τον προορισμό τους, ούτε επίσης υπήρξε κίνδυνος εκμηδένισης ή μείωσης της χρησιμότητας άλλων πραγμάτων ιδιοκτησίας των παθόντων, δεδομένου ότι το κτίριο στο οποίο μπορούσε να επεκταθεί η φωτιά ήταν εγκαταλελειμμένο και προοριζόταν για κατεδάφιση, β) για την πράξη του εμπρησμού, επειδή οι κατηγορούμενοι δεν βρίσκονταν στον χώρο του συμβάντος κατά τον χρόνο που εκδηλώθηκε η πυρκαγιά· κατά την γνώμη των τριών τακτικών δικαστών, οι κατηγορούμενοι έπρεπε να κηρυχθούν ένοχοι για την πράξη του εμπρησμού, επειδή αποδείχθηκε ότι βρίσκονταν στον χώρο του συμβάντος και προέκυψε κοινός κίνδυνος από την φωτιά για άλλα ξένα πράγματα, εκτός των καιομένων, καθώς το κτήριο που έκαψαν ήταν σε κατοικημένη περιοχή πλησίον άλλων κατοικιών.

Δείτε περισσότερα εδώ.