Η μορφή της ποινικής δίκης: Αξιακές αναφορές, όρια επεμβάσεων και υστερήσεις

Η ιστορική διαδρομή για τη διαμόρφωση της σύγχρονης μορφής της ποινικής δίκης συνιστά αξιακή παρακαταθήκη, καθόσον αντανακλά μια πολύχρονη προσπάθεια ενσωμάτωσης και υλοποίησης των δικαιοκρατικών αξιώσεων της ευρωπαϊκής δικαιοταξίας. Η νομοθετική πρόταξη των τελευταίων ετών στην κατεύθυνση της αυξανόμενης αυστηροποίησης του ποινικού συστήματος και της ασύμμετρης επιτάχυνσης της ποινικής διαδικασίας συνιστά εξέλιξη που διασπά τη συστηματική υφή του ΚΠΔ, αποχρωματίζοντας συνάμα τις κεντρικές αξιώσεις προβλεψιμότητας και ελεγξιμότητας του ποινικού δικονομικού συστήματος. Σε περίοπτο προσκήνιο τίθενται στη μελέτη οι πρόσφατες ρυθμίσεις για την κατάργηση της πολυπρόσωπης συγκρότησης των δικαστηρίων, για την υποβάθμιση της λειτουργίας των ΜΟΔ, για την επέκταση των έμμεσων αποδείξεων, αλλά και για τον περιορισμό της λειτουργικής αρμοδιότητας των δικαστικών συμβουλίων. Τέλος, υπό το βάρος μιας σειράς εμφανών ή αφανών υστερήσεων του ποινικού συστήματός μας προβάλλουν ως αναγκαίες για τη διατήρηση του δικαιοκρατικού χαρακτήρα του προϋποθέσεις η ενίσχυση των υποδομών απονομής της δικαιοσύνης, ο εκσυγχρονισμός υπηρεσιών και δράσεων, η διευρυμένη εμπέδωση των νέων εναλλακτικών θεσμών, η θέσπιση κανόνων για αποτελεσματικότερη υπεράσπιση, αλλά και η ενίσχυση του δικαστικού ελέγχου αποκλεισμού τόσο της απόκτησης όσο και της αξιοποίησης παράνομων αποδεικτικών μέσων.

Διαβάστε περισσότερα στο poinikachronika.gr και στην Π.Ν. Σάκκουλας Library.