Διάταξη Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών ΠΡΦ 23-432/2024

Δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα. Νόμιμη πρόσβαση σε στοιχεία δικογραφίας.

Οι διατάξεις του άρ. 38 παρ. 1 και 2 του Ν. 4624/2019 είναι ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο σε σχέση με τις προϊσχύσασες του Ν. 2472/1997, επειδή σε αυτές προβλέπεται αφενός μεν ελαφρύτερη ποινή για την βασική μορφή του αδικήματος της απόκτησης γνώσης και επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, αφετέρου δε ότι για την στοιχειοθέτηση της διακεκριμένης παραλλαγής της κοινολόγησης δεδομένων απαιτείται η πρόσβαση σε αυτά να αποκτήθηκε με επέμβαση σε σύστημα αρχειοθέτησης. “Χωρίς δικαίωμα” ενεργεί ο δράστης όταν προβαίνει στην επεξεργασία είτε κατά παράβαση νομικής διάταξης, είτε καθ’ υπέρβαση άλλης νομικής πράξης, καίτοι νομίμως απέκτησε πρόσβαση στα δεδομένα. Γίνονται δεκτές οι προσφυγές των κατηγορουμένων κατά του κλητηρίου θεσπίσματος, επειδή, και αληθή υποτιθέμενα τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν, δεν στοιχειοθετούνται κατά την νομοτυπική τους μορφή τα αδικήματα της παράνομης πρόσβασης ή επεξεργασίας ή κοινολόγησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, εφόσον δεν προκύπτει χωρίς δικαίωμα επέμβαση σε σύστημα αρχειοθέτησης, αφού α) ο πρώτος κατηγορούμενος απέκτησε πρόσβαση στο έγγραφο (εισαγγελική πρόταση) που περιείχε προσωπικά δεδομένα τρίτου έχοντας προς τούτο έννομο συμφέρον ως διάδικος (εγκαλών), και β) ο δεύτερος κατηγορούμενος έλαβε στην κατοχή του το ίδιο έγγραφο νομίμως από τον πρώτο κατηγορούμενο.

Δείτε περισσότερα εδώ.