Άρειος Πάγος 1001/2024 (Ποιν.)

Ανθρωποκτονία εξ αμελείας. Ευθύνη νοσηλευτή και διευθυντή ψυχιατρικής κλινικής.

Ορθώς και αιτιολογημένως καταδικάσθηκαν για ανθρωποκτονία εξ αμελείας οι αναιρεσείοντες, πράξη συνιστάμενη στο ότι λόγω της έλλειψης επιτήρησης του παθόντος-ασθενούς σε ιδιωτική ψυχιατρική κλινική, δεν αντιλήφθηκαν εγκαίρως ότι εξαπλώθηκε φωτιά από αναμμένο τσιγάρο του τελευταίου, ο οποίος υπέστη εκτεταμένα εγκαύματα με αποτέλεσμα τον βίαιο ασφυκτικό θάνατό του, αφού στην απόφαση διαλαμβάνονται α) η ιδιότητά τους ως νοσηλευτή του θανόντος και διοικητικής διευθυντού της ψυχιατρικής κλινικής όπου νοσηλεύονταν ο θανών, αντιστοίχως, από την οποία προέκυπτε η ιδιαίτερη νομική υποχρέωση καθενός εξ αυτών προς αποτροπή του θανατηφόρου αποτελέσματος, β) οι συγκεκριμένες παραλείψεις στις οποίες καθένας εκ των αναιρεσειόντων προέβη υπό την ως άνω ιδιότητά του, με απότοκη συνέπεια τον θάνατο του νοσηλευομένου στην ως άνω κλινική, γ) η μορφή της υπαιτιότητάς τους (μη συνειδητή αμέλεια) και δ) ο αντικειμενικός αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της αμελούς συμπεριφοράς και του επελθόντος θανατηφόρου αποτελέσματος.

Διαβάστε περισσότερα στην Π.Ν. Σάκκουλας Library.