Διαχείριση περιουσίας συζύγου – Γενικοί κανόνες και αποκλίσεις

Το άρθρο 1399 § 1 ΑΚ συνιστά μια μάλλον αναχρονιστική ρύθμιση, η οποία δεν εντάσσεται ομαλά στη σύγχρονη νομοθετική αντίληψη για τις περιουσιακές σχέσεις των συζύγων. Αν εφαρμοζόταν χωρίς περιορισμούς με βάση το γράμμα της, θα οδηγούσε εν πολλοίς σε αποξένωση του εντολέα συζύγου από την περιουσία του. Και τούτο διότι θα του στερούσε όχι μόνο την ενημέρωση για τη διαχείριση της εν λόγω περιουσίας, αλλά επιπλέον και τους καρπούς της, στο μέτρο που αυτοί θα υπερέβαιναν την υποχρέωσή του για συνεισφορά στις οικογενειακές ανάγκες. Προκειμένου να επιτευχθεί η αξιολογική εναρμόνιση του άρθρου 1399 § 1 ΑΚ με τις σύγχρονες νομοθετικές αντιλήψεις για τη συζυγική σχέση και τα δικαιώματα κάθε συζύγου στην περιουσία του, απαιτείται μια σειρά περιορισμών στο κανονιστικό του εύρος. Προς την αντίθετη κατεύθυνση, η ρύθμιση του άρθρου 1399 § 2 ΑΚ, που επιτρέπει κατά πάντα χρόνο την ανάκληση της διαχείρισης, ανταποκρίνεται στις ιδιαίτερες συνθήκες της έγγαμης συμβίωσης και εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση διαχείρισης, ακόμη κι όταν συμφωνείται αμοιβή ή άλλου είδους αντάλλαγμα για τον διαχειριστή σύζυγο.

Δείτε περισσότερα εδώ.