Ανώμαλο ενέχυρο – Μια επαναπροσέγγιση

Κατά την κρατούσα γνώμη, όταν παρέχεται ενέχυρο επί αντικαταστατών (και ιδίως αναλωτών) πραγμάτων, ο δανειστής αποκτά την κυριότητα των πραγμάτων, την οποία αντίστοιχα χάνει ο ενεχυραστής. Στην περίπτωση αυτή γίνεται παραδοσιακά λόγος για «ανώμαλο ενέχυρο». Στην μελέτη εξετάζεται η νομική φύση του ανώμαλου ενεχύρου και γίνεται δεκτό ότι δεν πρόκειται για ενέχυρο με την έννοια του ΑΚ, ενώ δεν παρουσιάζει από δογματική άποψη αυθυπαρξία έναντι της εξασφαλιστικής μεταβίβασης (αν πρόκειται για ασφαλειοδοσία επί πραγμάτων) ή της χρηματικής εγγυοδοσίας (αν πρόκειται για ασφαλειοδοσία επί χρημάτων). Το ανώμαλο ενέχυρο συνιστά μεν μια ειδική περίπτωση εξασφαλιστικής μεταβίβασης ή χρηματικής εγγυοδοσίας, αλλά από δογματική άποψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ούτε επιβάλλουν ούτε επιτρέπουν κάποια ιδιαίτερη νομική μεταχείριση. Το σύνολο των κανόνων που εφαρμόζονται γενικά στην εξασφαλιστική μεταβίβαση ή στη χρηματική εγγυοδοσία βρίσκουν εφαρμογή και ειδικότερα στο ανώμαλο ενέχυρο. Αντίστροφα, όσοι κανόνες του ΑΚ περί ενεχύρου δεν βρίσκουν (αναλογική) εφαρμογή στην εξασφαλιστική μεταβίβαση ή στη χρηματική εγγυοδοσία δεν εφαρμόζονται ούτε στο ανώμαλο ενέχυρο.

Δείτε περισσότερα εδώ.