Σκέψεις ως προς την έννοια και τη λειτουργία του προσωρινού δεδικασμένου

Το άρθρο 695 ΚΠολΔ ορίζει ότι η απόφαση των ασφαλιστικών μέτρων «ισχύει προσωρινά και δεν επηρεάζει την κύρια υπόθεση». Δεν διευκρινίζεται ωστόσο από τον δικονομικό νομοθέτη ούτε το αντικείμενο αλλά ούτε και η έκταση της δεσμεύσεως που αναπτύσσει η απόφαση η οποία εξεδόθη επί αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων έναντι του δικαστηρίου επί του οποίου η ίδια αίτηση υποβάλλεται εκ νέου. Απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα επιχείρησε να δώσει η νομολογία διά της υιοθετήσεως της θεωρητικής κατασκευής του προσωρινού δεδικασμένου. Στην παρούσα μελέτη αντιμετωπίζεται η σύλληψη του προσωρινού δεδικασμένου ως αναγκαία απόρροια της αναλογικής, από τη φύση δε του πράγματος και περιορισμένης, μεταφοράς των γενικών περί δεδικασμένου διατάξεων του ΚΠολΔ στη σφαίρα της προσωρινής έννομης προστασίας. Δεκτής γενομένης της συνδρομής των λόγων που υπαγορεύουν τούτη την αναλογία, εξετάζεται ακολούθως κριτικά το δογματικό υπόβαθρο του κατά της συλλήψεως του προσωρινού δεδικασμένου προβληθέντος αντιλόγου. Επιχειρείται ακόμα η εγγύτερη οριοθέτηση της λειτουργίας του προσωρινού δεδικασμένου όσο και των αντικειμενικών και υποκειμενικών του ορίων.

Διαβάστε περισσότερα στην Π.Ν. Σάκκουλας Library