Η μελέτη επιχειρεί να αναλύσει τις διαφορετικές εκφάνσεις του προτύπου του «μέσου καταναλωτή» στο πλαίσιο της ελληνικής έννομης τάξης, εστιάζοντας στη λειτουργία και το περιεχόμενo του προτύπου, όπως αυτό διαμορφώνεται κυρίως στην ελληνική νομολογία. Το εν λόγω πρότυπο εδράζεται νομοθετικά στο ενωσιακό δίκαιο, γεγονός που καθιστά αναγκαία την εξέταση του βαθμού σύγκλισης ή τυχόν απόκλισης μεταξύ της ερμηνευτικής προσέγγισης που υιοθετείται σε εθνικό επίπεδο και εκείνης που αποτυπώνεται στην ενωσιακή έννομη τάξη. Στο πρώτο μέρος της μελέτης παρουσιάζεται η ενωσιακή πρόσληψη του «μέσου καταναλωτή», όπως αυτή αναδεικνύεται μέσα από τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις σύγχρονες τάσεις σε νομοθετικό επίπεδο στην Ένωση. Στο δεύτερο μέρος εξετάζεται η αποτύπωση και εξειδίκευση του κανονιστικού περιεχομένου της έννοιας του «μέσου καταναλωτή» στην ελληνική έννομη τάξη, με βάση την πλέον πρόσφατη νομολογία των ελληνικών δικαστηρίων. H μελέτη εξετάζει περαιτέρω τα νομοθετικά και ερμηνευτικά εργαλεία που δύνανται να αξιοποιηθούν τόσο για τον περιορισμό της παρεχόμενης προστασίας στις περιπτώσεις καταναλωτών με αυξημένο επίπεδο γνώσεων, εμπειρίας ή οικονομικής ισχύος, όσο και για την ενίσχυση της προστασίας των ευάλωτων καταναλωτών.
Διαβάστε περισσότερα στην Π.Ν. Σάκκουλας Library.